Постои ген кој на одредени луѓе им дозволува да спијат помалку од шест часа и да функционираат нормално. Тоа е вистина. Но психологот Нурија Роуре, специјалист за нарушувања на сонот, не пропушта да додаде: шансата дека ти го имаш тој ген е многу мала. Повеќето луѓе кои тврдат дека им е доволно шест часа – едноставно се навикнале да функционираат полу-будни.

Стандардот е 7-8 часа за возрасни. Текот на ноќта поминува низ 4-5 циклуси, при што REM фазата почнува околу 90 минути по заспивањето. За да се изгради доволен притисок за спиење – телото мора да биде будно приближно 16 часа. Мешањето на тој ритам е причина зошто полуноќниот спортски тренинг или работата до 2 часот ноќта го нарушува сонот наредниот ден.

Според Роуре, анксиозноста и забрзаното живеење стојат зад 70 проценти од причините за лош сон. Дијагнозата „несоница” се поставува кога проблемот се јавува минимум три ноќи неделно, кога заспивањето трае повеќе од 30 минути или кога будењата во текот на ноќта се продолжени. Тоа не е „само лоша ноќ” – тоа е медицински факт.

Она на кое стручњаците посочуваат: повеќето луѓе не знаат дека спијат лошо затоа што не го мерат. Ако се будиш уморен, ако кафето е задолжително за функционирање пред 10 часот – телото веќе ти кажало нешто. Прашањето е дали слушаш.