Европејците работат еден час помалку неделно отколку пред 10 години – 35,9 часа просечно во 2025-та, споредено со 36,9 часа во 2015-та. Бројката е од најновата анализа на Евростат и покажува тивка но систематска промена во европското работно време. Не револуција – но не ни случајност.

Кои земји работат најмногу? Грција е на врвот со 39,6 часа неделно, а зад неа се Бугарија и Полска со по 38,7 часа, потоа Литванија со 38,4 часа. На спротивната страна – Холандија со само 31,9 часа, следена од Данска и Германија (по 33,9), и Австрија (34). Разликата меѓу врвот и дното е скоро 8 часа – речиси цела работна смена.

По професии: земјоделците и шумарите работат најдолго (околу 42 часа), а вработените во основни занимања најкратко (31,8 часа). Тоа е реалноста на пазарот на трудот – не што е „праведно”, туку каде се високите часови и каде се ниските. Класичните 40 часа неделно се претвораат во статистичкото минато.

За Балканот, и конкретно за Македонија (која не е во ЕУ, ама економијата ѝ дише со северниот пазар), оваа промена има конкретно значење. Германските и австриските партнери имаат вработени кои работат 34 часа неделно – а од македонските подизведувачи се очекува да достигнуваат истите рокови работејќи со 8 часа дневно (или 45+). Дисбалансот не е само културен. Тоа е и причина зошто Балканот сè уште е „евтина работна сила” – не само по плата, туку и по обем на труд.