Секоја форма на радикализација, без разлика од каде доаѓа, кон кого е насочена или под каков изговор се оправдува, мора јасно и недвосмислено да биде осудена. Радикалните пораки, поттикнувањето поделби и создавањето атмосфера на конфронтација не носат решенија – тие само ја продлабочуваат недовербата и дополнително го ослабуваат општественото ткиво.

    Во држава која со години се соочува со сериозни предизвици, најмалку што ѝ е потребно е нов бран поделби и конфликти. Наместо енергијата да се насочува кон создавање тензии, таа треба да биде насочена кон решавање на проблемите што ги чувствуваат сите граѓани – без разлика на етничка, верска или политичка припадност.

     Денес, можеби единственото нешто во кое сите се препознаваат е разочараноста и иселувањето. Илјадници млади луѓе, семејства и професионалци ја напуштаат Македонија во потрага по подобар живот, подобри услови и поголема сигурност. Тоа е најголемиот аларм за општеството.

   Не може да бидеме обединети само во заминувањето од Македонија. Не смее единствената заедничка приказна да биде билетот во еден правец. Потребно е обединување околу иднината, околу создавање услови за живот, работа, правда и перспектива.

    Наместо радикализација, потребни се разум и одговорност. Наместо поделби, потребна е заедничка визија. А наместо да се натпреваруваме кој погласно ќе создава тензии, време е да се натпреваруваме кој повеќе ќе придонесе младите да останат, а оние што заминале да посакаат да се вратат.

   Македонија не смее да остане земја што ги обединува луѓето само во разочараноста и иселувањето. Таа мора повторно да стане место што ги обединува во надежта и иднината.