Делови од Скопје денеска повторно останаа без струја – вообичаена утринска вест за која граѓаните веќе и не се изненадуваат, само се прашуваат дали ладилникот ќе издржи. Без напојување беа делови од Бутел и Кисела Вода, поради планирани одржувања на мрежата.

Во Бутел струјата беше исклучена од 8 до 12 часот, и тоа на улиците Хо Ши Мин, Приштинска, Призренска, Марко Крале, Љубо Петровиќ и Бутелска. Во Кисела Вода прекинот траеше подолго – од 9 до 15 часот – на булеварот Борис Трајковски (зградите спроти Расадник-Трим и Лум, Елена Лука) и на делови од улицата Михаил Чаков.

Планираните прекини се нормален дел од одржувањето на секоја електрична мрежа – тоа не е спорно. Спорно е друго: колку често овие „планирани одржувања” се повторуваат во исти населби, и зошто во град како Скопје сѐ уште по неколку часа без струја се сметаат за рутина, а не за исклучок.

За домаќинството со мал дете, за пензионерот со лекови во ладилник, или за малиот бизнис што работи на струја, шест часа без напојување не се ситница. Тоа е изгубен ден, расипана храна, прекината работа. Прекините се најавени, што е добро – но прашањето кое никој не го поставува гласно е дали мрежата воопшто се надградува со темпото со кое расте градот, или само се „одржува” додека не падне сама.