Стефанија Димовска е ученичка во втора година во битолската гимназија „Јосип Броз Тито“. Од меѓународната олимпијада по науки за Земјата IESO 2026 во Торино се врати со два медали – бронзен и златен.

Бронзата ја освоила со меѓународен тим, во дисциплина поврзана со топењето на глечерите. Златото – со друг меѓународен тим, за теренско геолошко истражување.

Пред тоа била и државен шампион по географија.

Што всушност значи „меѓународен тим“

Форматот на IESO е важен и заслужува објаснување, затоа што кај нас обично се пишува само бројот на медали. На оваа олимпијада учениците не се натпреваруваат само за својата земја – тие се распределуваат во мешани меѓународни тимови и решаваат задачи заедно со врсници од други држави.

Тоа значи дека Стефанија не победила само со знаење. Победила во заедничка теренска истражувачка задача, со луѓе кои ги видела прв пат, таму каде што нема учебник од кој се препишува.

Средба во кабинетот и средба во градот

Македонскиот тим, составен од ученици и ментори, имал прием во кабинетот на претседателката Гордана Сиљановска-Давкова. Битолскиот градоначалник Тони Коњановски пак ја прими Стефанија во Битола и ѝ честита на резултатите.

Тоа е добро и треба да се случува. Но вреди да се погледне и што стои зад еден таков резултат: ментори кои работат надвор од работно време, училиште кое пронаоѓа простор за подготовки и семејство кое го поддржува тоа. Медалот се гледа, тие три работи не.

Прашањето што секој пат останува

Македонија редовно носи медали од меѓународни ученички олимпијади – по математика, физика, информатика, а сега и по науки за Земјата. Таквите вести секогаш се дочекуваат со задоволство и секогаш траат еден ден.

Стефанија е во втора година гимназија. Тоа значи дека за две години ќе одлучува каде ќе студира. Дали ќе има причина да остане и дали земјата ќе ѝ понуди нешто повеќе од прием во кабинет – тоа е она што ќе се мери подоцна, кога веста веќе ќе е заборавена.

Дотогаш: две медали од Торино. Заслужени.