Медицинска сестра со десет години стаж во здравството не успеала да добие лекар кога ѝ затребал. Тоа е реченицата што ја објаснува целата приказна на Љубица Шавреска од Охрид – жена која знае како функционира системот однатре, и сепак остана без помош во 24-тата гестациска недела.

Нејзиното сведоштво го изнесе јавно, обраќајќи се директно до Министерството за здравство и до министерот. Тврди дека со силни болки и крварење барала преглед во повеќе установи – од Охрид, преку Струга, до Скопје. Бременоста заврши со загуба на плодот.

Патот што го опишува

Според нејзиниот исказ, во гинеколошката итна помош во Охрид добила двоминутен ултразвук и објаснување дека болката доаѓа од положбата на плодот. Тврди дека потоа лекарот му порачал на персоналот да не го будат за такви работи во 3:30 часот, освен ако не почне породување. Во Струга ѝ кажале дека можеби станува збор за бубрежна колика. Дури следниот ден, назад во Охрид, е утврдено скратено грло на матката од 13 милиметри – и препорака да оди во Скопје.

Во Скопје, тврди таа, состојбата се влошила со обилно крварење и силни болки, а на нејзините прашања за контракции и за серклаж добивала неопределени одговори. На крајот, преку лични врски, стигнала до приватна болница каде што, како што вели, веднаш била примена и добила терапија, испитувања и психолошка поддршка.

Нејзината реченица што остана: не бара привилегија, туку систем во кој никој нема да мора да моли за привилегија за да биде спасен.

Двете верзии

Универзитетската клиника за гинекологија и акушерство формираше интерна комисија за контрола на квалитетот која ќе го разгледа случајот. Истовремено, дел од нејзините наводи ги отфрла. Од Клиниката тврдат дека пациентката добила соодветна терапија и дека во ниту еден момент не била во животозагрозувачка состојба, како и дека си заминала на сопствено барање, спротивно на лекарскиот совет.

Според верзијата на Клиниката, примена е на 10 септември во 03:22 часот, во 24+2 гестациска недела, со заканувачко предвремено породување и скратено грло на матката. Направени се трансабдоминален и трансвагинален ултразвучен преглед, лабораториски анализи и уринокултура, а потоа е ординирана симптоматска и токолитична терапија според протоколот. При приемот е забележано оскудно темноцрвено крварење – таму каде што пациентката зборува за обилно.

Значи, двете страни се разидуваат токму на местото каде што се одлучува сè: колку тешка била состојбата и дали некој ѝ објаснил што ѝ се случува. Едната страна има документација. Другата има само сеќавање на часовите во кои чекала.

Кој ќе го утврди тоа

Министерството за здравство иницираше барање до Државниот санитарен и здравствен инспекторат за вонреден надзор врз постапувањето на установите и персоналот. По инспекцискиот надзор, ресорот најавува формирање комисија за стручен надзор врз работата на здравствените работници вклучени во лекувањето. Ако се утврдат пропусти, вели Министерството, ќе постапи согласно прописите.

Тоа е точната процедура – и таа започнува откако Шавреска проговори јавно. Прашањето не е дали инспекторатот ќе си ја заврши работата. Прашањето е колку пациентки без десет години стаж во здравството и без јавен глас поминале низ иста ноќ, без никој да формира комисија за нив.