Деца што си играле во парк во Расадник, Кисела Вода, наишле на парчиња салама посипани со бел прав – близу детско игралиште. Институтот за судска медицина потврди дека белиот прав е метомил, познат под комерцијалното име „Ланате” – токсичен инсектицид што одамна е забранет и во ЕУ и кај нас поради својата екстремна отровност.

Бројката што ја кажува тежината е една реченица: само еден грам од овој инсектицид може да предизвика смрт кај човек тежок 70 килограми. Отровот делува преку голтање, вдишување и допир со кожа. Токсикологот д-р Андон Чибишев предупредува дека опасноста е директна и за најмалите: „Расфрлана салама, од љубопитство, би можело да изеде дете.”

А ова не е изолиран случај. Само на 15 мај, во истиот кварт, во масовно труење загинаа повеќе домашни и улични кучиња и мачки. Граѓаните уште тогаш предупредуваа за сомнителна храна со бел прав расфрлана близу влезовите на зградите. Со други зборови – проблемот беше познат, пријавен, видлив. И сепак, отровот повторно се појави, овој пат на чекор од детско игралиште.

Тоа е делот што не смее да помине како „инцидент”. Кога некој фрла смртоносен отров таму каде што играат деца, тоа не е невнимание, туку дело со последици што се мерат во животи. Чибишев бара надлежните итно да реагираат, да ги најдат одговорните и да изречат строги казни. Неовластеното ракување со опасни материи е казниво со затвор според Кривичниот законик.

Останува прашањето што секој родител во тој кварт денес си го поставува. Колку пати мора да се повтори истото, и колку животи – животински или човечки – мора да бидат на коцка, за некој да реагира пред трагедијата, а не по неа? Засега, единствената одбрана им е сопственото око. А тоа не би требало да биде доволно во град што има институции платени токму за ова.