Кога умира емир, светот испраќа телеграми. Кога поминува месец од смртта, семејството оди на одмор. Двете работи се вистинити и ниту една не е скандал, но заедно кажуваат нешто за тоа како изгледа жалост кога имаш неограничен буџет и приватен авион.

Катарската династија Ал Тани го изгуби емирот-татко Хамад бин Калифа на 12 јули. Погребот беше од оние што остануваат во сеќавање – синот, актуелниот емир Тамим бин Хамад Ал Тани, лично го носеше ковчегот, како што налага традицијата. Соболезнувања пристигнаа од Чарлс Трети, од Абдула Втори од Јордан, од Фелипе Шести. Кралицата Ранија од Јордан не се задоволи со телеграма туку отпатува до палатата Ал Вајба, петнаесетина километри западно од Доха, за лично да ѝ каже неколку збора на вдовицата, шеика Моза бинт Насер.

Точно еден месец подоцна, дел од истото семејство – вклучително и актуелниот емир – беше забележано на аеродромот Сон Сант Жоан во Мајорка. Причината: помрачувањето на Сонцето. Истиот настан поради кој и шпанскиот крал Фелипе остана на островот, бидејќи астрономијата отсекогаш му била слабост.

Мајорка тој ден собра повеќе круни отколку некои самити. Освен Катарците, помрачувањето од островот го гледаа и членови на дубајската династија Ал Мактум, сместени во хотелот Џумеира во Порт де Солер – објект што ѝ припаѓа на Dubai Holding, инвестицискиот конгломерат на шеикот Мохамед бин Рашид Ал Мактум. Значи, гостуваат кај себе. И тоа е целата приказна за тоа како функционираат тие семејства во Европа.

Шпанскиот печат го спакува ова како трогателна вест: природата помага да се преболи болката, космосот како утеха. Можеби. Но постои и попрозаично читање – кога цел свет гледа нагоре во исто време, тоа е ретка прилика да бидеш во странство, да те снимат камери, а никој да не те прашува зошто не си дома.

Она што навистина се гледа тука не е жалост, туку географија на моќ. Заливските монархии со децении купуваат недвижности, хотели и клубови на шпанскиот брег, а Мајорка одамна не е само туристичка дестинација – таа е адреса. И кога ќе се случи нешто што целиот свет го гледа, се покажува кој има куќа таму каде што глетката е најдобра.

За еден балкански читател, најинтересниот детал не е кој каде летувал, туку колку тивко се одвива сето тоа. Ниту едно официјално соопштение, ниту една прес-конференција. Само еден лист во Мајорка што забележал кој слегол од авионот.