Истиот премин, четири пати подолго чекање

Кога се враќате од Грција, чекањето на Богородица не зависи само од тоа колку луѓе патуваат тој ден. Зависи и од часот во кој сте застанале пред рампата, и таа разлика е поголема отколку што повеќето возачи претпоставуваат.

Во просек од осум дена мерења во насока од Грција кон Македонија, во 07:00 часот чекањето изнесува 14 минути. Во 11:00 истиот премин бара 67 минути. Тоа е речиси пет пати подолго, на исто место, во ист ден од неделата.

Кривата тргнува нагоре по девет

Раното утро е мирно, но тој мир не трае долго. Веќе во 09:00 чекањето скока на 56 минути, а потоа целиот работен ден се задржува близу еден час: 67 минути во 11:00, 61 во 13:00, 63 во 15:00.

Попуштањето доаѓа доцна. Во 17:00 просекот паѓа на 52 минути, во 19:00 на 40. Дури околу полноќ преминот се враќа на нешто слично на утринската слика, со 30 минути во 23:00.

Ова се просеци, не гаранција. Еден автобус повеќе или една смена помалку на шалтерите го менува бројот за конкретниот ден. Но обликот на денот се повторува доволно за да вреди да се земе предвид кога планирате враќање.

Зошто бројката не е иста насекаде

Чекањето што го гледате на водичот за Грција не доаѓа од еден извор. Се комбинираат сензорските мерења, пријавите од самите возачи и доцнењето измерено на патот кон преминот, па секој број може да се провери преку панелот што покажува од што е составен.

Камерите на границите се дел од истата слика, но вреди да се знае што покажуваат: тие гледаат во излезот од Македонија кон Грција. За враќањето назад нема камера на ниту еден премин, па таа насока се следи преку бројките, не преку слика во живо.