Септември е месецот кога аптечните полици за магнезиум се празнат. Враќање на работа, враќање во училиште, распоред што одеднаш има четириесет обврски – и некаде на тој пат некој ќе каже дека ти фали магнезиум. Диетологот-нутриционист Ванеса Леон вели дека тоа не е само мода, но дека постои еден детал што сите го прескокнуваат: не служат сите видови магнезиум за истото.

Логиката зад зголемената потреба е едноставна и нема врска со трендови. Во период на зголемен стрес, телото троши повеќе магнезиум отколку што стандардните препораки за исхрана предвидуваат. Плус, при постојана состојба на будност и напнатост телото губи повеќе магнезиум преку урина. Значи побарувачката расте од две страни истовремено, додека внесот останува ист.

Првиот чекор, според неа, не е шишенце туку чинија. Семките и оревите се меѓу најбогатите извори, и тука доаѓа стариот страв – калории. Гарнирање со семки не е проблем, а одбивањето на ореви затоа што „се масни“ значи дека си го фрлил едниот од најдостапните извори. Црното чоколадо со најмалку 85 отсто какао исто така го носи овој минерал. Не многу луѓе го гледаат како храна, а тоа е.

Ако сепак се оди на додаток, видот е тој што решава. Бисглицинат е за справување со стрес и регулација на нервниот систем, особено во комбинација со Б6. Малат или цитрат е за оние со висока физичка активност и редовно вежбање. Карбонат е за запек и за регулирање на цревната работа. Три различни цели, три различни соединенија – а во аптека сите три стојат на иста полица под истото име.

Временската рамка е делот што најчесто се игнорира. Најмалку еден месец, најмногу три. Не постојано, не „додека трае пакетчето“, не со години. Постојаното додавање без причина не е претпазливост, тоа е навика што никој не ја преиспитал.

Пред воопшто да се отвори прашањето за додаток, Леон препорачува поширок поглед: колку и како се спие, како се јаде, колку се движиш и колку долго трае стресниот период. Ако на некое од тие прашања одговорот е лош, додатокот е закрпа, не решение. А кога симптомите траат, кога има лекови во игра или постојна состојба – разговорот оди кај лекар, не кај полица во аптека.