Од септември 2020 до август 2026. Толку долго, според обвинителството, помлад советник за патни исправи во Одделението за управни работи во Скопје ги користела своите службени шифри за да впишува категории во возачки дозволи на луѓе што никогаш не положиле за нив.

Петмина возачи, вели обвинението, знаеле дека немаат положено за Ц и Д категорија, се договориле со службеничката, поднеле барања и добиле дозволи со дописани категории. Потоа со тие дозволи извадиле сертификати за професионална компетентност и седнале зад воланот на автобуси и камиони во меѓународен сообраќај. Патници и стока низ Европа, со возачи што испит за тие возила не виделе.

Основното јавно обвинителство Скопје поднесе обвинителен предлог за продолжено кривично дело фалсификување исправа. За тројца, вклучително и вработената во МВР, притворот е продолжен. Другите тројца се недостапни за органите на прогонот – ќе им биде определен притвор кога ќе ги пронајдат, а постапката ќе продолжи во нивно отсуство. Дали воопшто се уште во државата, никој не кажува со сигурност.

Приказната не завршува со шест лица. Обвинителството собира докази против уште 21 лице, осомничени како посредници или корисници на лажните дозволи, и истражува други можни злоупотреби. Значи, шема, не инцидент. И тука е вистинското прашање: како систем за издавање исправи дозволува една шифра шест години да пишува категории без никој да провери дали зад нив стои положен испит? Каде беше внатрешната контрола во МВР сето тоа време?

Возач без положен испит за автобус на меѓународна линија не е административен пропуст. Тоа е ризик за секој патник што седнал во тој автобус. Дали МВР ќе провери колку други дозволи поминале низ истото одделение во тие шест години – или ќе чекаме следната шифра?