Водопадите Игуасу, пошироки од Нијагара и Викторија: околу 275 водопади на границата меѓу Аргентина и Бразил, а аргентинскиот круг е затворен од август

Шпанскиот актер Дани Ровира неодамна ги посети водопадите Игуасу и ги опиша како „убаво, диво и прочистувачко место“. Тешко е да се расправаш со него. Станува збор за околу 275 водопади, некои високи до 80 метри, наредени на речиси три километри природна граница меѓу Аргентина и Бразил, среде суптропска џунгла.

Со нив можат да се споредуваат само Викторија во Африка и Нијагара, а Игуасу е најширокиот од трите. Аргентинскиот национален парк е под заштита на УНЕСКО од 1984, бразилскиот од 1986. Затоа и се плаќа двапати: секој парк има своја влезница.

Аргентинската страна: одблизу и од повеќе висини

Аргентинскиот парк бара повеќе време. Горниот круг води по издигнати патеки над горниот дел на водопадите. Долниот оди поблиску до подножјето, каде те мокри прскањето и те заглушува бучавата. Патеката Макуко е околу седум километри во двата правци, низ џунглата. До Ѓаволското грло, најдраматичниот водопад, висок околу 80 метри, обично се стигнува со возот на џунглата и потоа пешки по мостови над водата.

Важно предупредување: аргентинскиот круг е затворен од август 2026, бидејќи патеките превентивно се отстранети поради придојдената река. Остатокот од паркот работи, но провери пред да купиш авионски билет. За оваа страна препорачлив е цел ден.

Бразилската страна: панорамата

Бразилскиот парк ја нуди големата слика. Патека долга околу километар и пол води низ неколку видиковци. Стандардната посета трае околу два часа, но вреди да се остави повеќе. Тука се и излетите со чамец до подножјето на водопадите, за оние што сакаат да ги почувствуваат одблизу, буквално.

Колку време, како и колку чини

Препорака се два полни дена, по еден за секој парк, а трет ако сакаш излети во џунглата или регионот Три граници. Од аргентинска страна базата е Пуерто Игуасу во провинцијата Мисионес, околу 18 километри од влезот во паркот, со меѓународен аеродром и летови од Буенос Аирес. Од бразилска страна тоа е Фос до Игуасу, исто така со меѓународен аеродром, а до паркот се стигнува по патот BR-469. Двата града ги поврзува меѓународниот мост Танкредо Невес, со гранична контрола, па документите мора да бидат при рака.

Влезницата за аргентинскиот парк чини околу 35 евра за странски посетители, за бразилскиот околу 22 евра. Дојди рано, пред толпите. Сметај и на трансферите, кои е паметно да се резервираат однапред, особено ако сакаш приватен превоз или тура.

Кога да одиш

Климата е суптропска. Од март до мај жештината попушта, а протокот на водата е импресивен – тоа е периодот што најчесто се препорачува. Од јуни до август е поблаго и со помалку дожд, полесно за пешачење. Од ноември до февруари е потопло, повлажно и врне често. Но реката не чита календари: по силни дождови протокот може нагло да порасне во кој било месец.

Понеси лесна облека, удобни чевли и нешто водоотпорно, бидејќи на некои видиковци прскањето е силно, како и резервна облека ако одиш со чамец. Крема за сонце, капа, средство против инсекти и вода се подразбираат. И никако не ги храни и не ги допирај коатите и другите животни, кои слободно им приоѓаат на туристите.

За оние со подлабок џеб, хотелот Gran Meliá Iguazú е внатре во аргентинскиот парк, со поглед кон водопадите од дел од собите. Hotel das Cataratas, A Belmond Hotel, во колонијален стил, е внатре во бразилскиот парк, а гостите можат да уживаат во околината и надвор од работното време за посетители. Луксуз што ти ги дава водопадите без толпата.