Седум дена и 34 пристаништа по норвешкиот брег: линијата што во 1893 тргна да носи пошта денес ја викаат најубавото патување на светот

Норвешкиот брег има пат и по копно, но вистинскиот начин да се види е од палубата. Бродската линија Hurtigruten плови од Берген до Киркенес седум дена и запира во 34 пристаништа, а може да се купи и само дел од рутата. Наесен, кога падините се бојат во окер и злато, а светлината паѓа ниско и меко, оваа линија ја викаат „најубавото патување на светот“. Звучи како рекламен слоган, но фотографиите од патот прават слоганот да изгледа скромно.

Најинтересно е што ова патување не било замислено за туристи. Во 1893 година капетанот Рихард Вит ја отворил зимската линија по брегот со само две морски карти и неколкуте светилници што постоеле тогаш. Бродот носел пошта, намирници и патници – за да преживее северот зимата, не за да се слика некој на палубата. Она што некогаш било борба за опстанок, денес се продава како доживување.

Берген и Олесунд: шарени куќи и град изграден за три години

Патот почнува во Берген, кај шарените дрвени куќи на старото пристаниште Бриген, каде што на кејот се јадат сендвичи со ракчиња или лосос. На плоштадот стои статуата на Лудвиг Холберг, кого Норвежаните и Данците го сметаат за татко на својата литература. Неговиот јунак Нилс Клим токму во Берген паѓа низ дупка во подземниот свет. Следниот голем застанок е Олесунд, град во стилот на арт нуво, кој по пожарот од 1904 година бил повторно изграден за само три години. Оттука со векови се извезувал бакалар за Шпанија и Португалија – риба што и Балканот ја знае од празничната трпеза.

Три години за цел град по пожар. Колку време кај нас трае реконструкција на една улица? Прашањето е реторичко, но бројката од Олесунд останува.

Трондхајм и Седумте сестри: викинзи, светци и легенди

Трондхајм го основал кралот Олаф Тригвасон во 997 година како викиншка престолнина. Таму е катедралата Нидарос, изградена над гробот на Свети Олаф, најсеверниот готски храм на светот. Во градот завршува аџилак долг повеќе од 600 километри, а секоја година се одржува фестивал во чест на светецот. Подалеку, на островот Алстен во Нордланд, се креваат планините Седумте сестри. Легендата вели дека еден јавач ги гонел седум сестри сè додека зората не ги претворила во камен. Бродот поминува покрај нив непосредно пред да го премине Северниот поларен круг.

Харстад, Лофотен и Вестеролен: од видиковец до бар од мраз

Од Харстад, за помалку од час пешачење, се стигнува до природниот видиковец Кејпен, од кој се гледаат планините околу градот и островите на Тромс. Во Сволвер, на Лофотен, се влегува во бар од мраз сместен во стара фабрика за замрзнување: внатре е околу шест степени под нулата, со билетот добиваш палто, а коктелот се служи во чаша од мраз. Во Стокмаркнес, родното место на капетанот Вит, е музејот посветен на историјата на линијата.

На бродот готвачите работат со она што го носи секое пристаниште: шумски бобинки, месо од ирваси и бакалар. Патот завршува во Киркенес, во дивата норвешка Лапонија, често со првиот снег. Седум дена брег, пристаништа и светлина што не се повторува – патување што почнало како поштенска линија, а завршило на списокот на животни желби.