Росарио на Лионел Меси: училиштето број 66, клубот каде што заигра на четири години и мурал висок 69 метри над реката Парана

Минатиот петок во Овиедо принцезата Леонор му ја предаде на Лионел Меси наградата „Принцеза од Астурија“ за спорт, во театарот Кампоамор. Осумкратниот добитник на Златната топка дојде со Антонела Рокузо, пред хотелот Реконкиста го пречекаа гајди, а се сретна и со ученици. Но кога зборува за себе, Меси секогаш се враќа на едно место. „Тоа е местото каде што сум роден, каде што поминав убави моменти во детството“, напишал за аргентинскиот весник „Ла Насион“.

Росарио, градот на Парана

Росарио е трет град по број на жители во Аргентина, со нешто повеќе од милион луѓе, во провинцијата Санта Фе. Пристаниште, универзитетски и културен центар на брегот на реката Парана. Градот има и официјална туристичка тура по стапките на Меси, што може да се помине самостојно.

Сè почнува во Ла Бахада, населбата каде што семејството Меси живеело додека Лео не наполнил 13 години и не заминал за Барселона. Роден е на 24 јуни 1987 година во болницата „Италијано Гарибалди“. Денес живее во САД и игра за Интер Мајами, но фудбалерот го изгради Ла Бахада.

Училиштето, клубот и бабата

Првата станица е основното училиште бр. 66 „Генерал Лас Ерас“. Поранешните соученици го опишуваат како тивко, срамежливо дете, кое за време на одморите оживувало само кога ќе се појави топка. Неколку блока подалеку е клубот Абандерадо Грандоли, каде што почнал да игра на четири години. Приказната е речиси филмска: баба му го носела на натпревари, а кога еден играч не дошол, таа издејствувала внукот да влезе на теренот. Тимот победил, а малиот Лео дал еден од головите.

Потоа доаѓа комплексот Малвинас Аргентинас, каде што е детската фудбалска школа на Њуелс Олд Бојс и каде што Меси растел низ младинските селекции. Стадионот на клубот, „Марсело Бјелса“, локалците го викаат „Колосот од паркот“. На маршрутата е и Сентрал Кордоба, уште еден росариски клуб врзан за неговите почетоци.

Музејот и муралите

Само неколку метри од куќата каде што растел е Музејот на спортот на Санта Фе, на некогашниот простор на Баталјонот 121. Како деца, Лео и другарите се провлекувале на теренот на баталјонот за да играат топка. Денес таму има посебен дел за Меси – со Златната топка и Златната копачка што ги подарил и со реплика на трофејот од Светското првенство 2022.

Најголемиот симбол е на авенијата Либертад, близу Националниот споменик на знамето покрај Парана: муралот „Од друга галаксија и од мојот град“, висок 69 и широк 14 метри. Во Ла Бахада е неговиот пар, „Од друга галаксија и од мојата населба“, а на уште еден мурал Лео е дете во црвениот дрес на Грандоли. На Олимпиското шеталиште има ѕвезда со неговото име и споменик на светските шампиони.

Покрај Парана почнала и другата голема приказна. Антонела Рокузо ја запознал како дете преку другарот Лукас Скаља, нејзин братучед. Врската го преживеа заминувањето во Барселона, а се венчаа на 30 јуни 2017 година во Росарио, во салата City Center, пред семејството, другарите од детството и многу фудбалери.

„Ако ме прашаат каде сакам да бидам, секогаш ќе кажам Росарио“, вели Меси. На Балканот ова се разбира без превод: колку луѓе заминале млади, направиле кариера на друго место, а кога ќе ги прашаш, сепак ти раскажуваат за улицата од детството? Росарио не е само туристичка дестинација. Тоа е доказ дека маалото не се напушта, само се носи со себе.