Dita e shtatëdhjetë e parë e operacioneve amerikano-izraelite kundër Iranit. Në det - SHBA mbajnë një bllokadë të plotë detare të porteve iraniane. Shifrat flasin vetë: 58 anije tregtare të devijuara që nga 13 prilli, katër të paaftësuara plotësisht që të mos hyjnë e të mos dalin nga portet iraniane. CENTKOM konfirmon se bllokada vazhdon.

Operacionet ushtarake nuk janë vetëm parandaluese. Avionët F/A-18 Super Hornet nga aeroplanmbajtësja USS George H.W. Bush sulmuan dy tankerë iranianë: M/T Si Star III dhe M/T Sevda. Strategjia është e saktë - i godasin në nyje, me qëllim t'i bëjnë jashtë funksioni pa i fundosur. Por efekti për ekonominë iraniane është i njëjtë: anijet nuk lundrojnë.

Përgjigjja iraniane: pranë portit të Khasabit në Oman, gjashtë persona u raportuan të zhdukur pas një sulmi të dyshuar amerikan. Disa të plagosur u dërguan në spitalin e Khasabit. Ambasadori iranian në OKB reagoi me notë zyrtare, duke pohuar „të drejtën për vetëmbrojtje" dhe paralajmëruar për „pasoja katastrofike".

Çfarë vjen më pas? Kanali diplomatik është ende i hapur - Irani pret përgjigje për ofertën amerikane të paqes. Sipas vlerësimit të CIA-s, ekonomia iraniane mund t'i rezistojë bllokadës rreth katër muaj. Kjo është ora reale. Jo ushtarake, por ekonomike. Kur katër muajt të bëhen tre, ose dy, Teherani do të detyrohet të marrë një vendim që asnjë palë nuk dëshiron ta shohë.

Për lexuesin ballkanik: çmimet e naftës janë lidhur drejtpërdrejt me këtë. Kur SHBA bllokojnë ngushticën e Hormuzit, kjo do të thotë karburant më i shtrenjtë në Shkup, Zagreb, Sofje, Tiranë. Konflikti është larg, por flluska te pompa e benzinës në Aerodrom apo Karposh - ajo është afër.