Armëpushimi zgjati saktësisht aq sa zgjat një premtim në një krizë lufte - disa ditë. Irani lëshoi disa raketa balistike drejt bazës ajrore amerikane „Muvafak el-Salti” në Jordani, ndërsa Komanda Qendrore e forcave të armatosura amerikane njoftoi se të gjitha predhat u rrëzuan, pa të vdekur dhe pa dëme materiale.

Sipas njoftimit, raketat i lëshuan forcat e Korpusit të Rojeve të Revolucionit Islamik, dhe atë drejtpërdrejt nga territori iranian. „Përpjekje për sulm të papritur mbi forcat amerikane të vendosura në Lindjen e Mesme”, thotë formulimi zyrtar. Baza pranë Al Azrakut, rreth njëqind kilometra në lindje të Amanit, mban avionë luftarakë amerikanë, helikopterë, dronë dhe njësi logjistike.

Koha e zgjedhur është ajo që këtu flet më fort se raketat. Ky është goditja e parë iraniane me raketa balistike mbi një bazë amerikane pasi Donald Trump të premten i ndali sulmet mbi Iranin për të lënë hapësirë për negociata. Dhe ndodhi vetëm disa orë pasi Trump në Shtëpinë e Bardhë u takua me Benjamin Netanyahun, ku tema kryesore ishte pikërisht Irani.

Trump kishte deklaruar më parë se Uashingtoni zhvillon „biseda shumë serioze” me Teheranin, por paralajmëroi se ushtria do të vazhdojë me sulme të fuqishme nëse negociatat nuk japin rezultat të shpejtë. Pra të dyja palët njëkohësisht thonë se negociojnë dhe mbajnë gishtin te këmbëza. Cili nga dy sinjalet është i vërteti?

Shifrat e shkatërrojnë edhe më shpejt pamjen e „qetësisë”. Që nga fillimi i korrikut Irani nëntë herë ka goditur objektiva në Jordani me raketa dhe dronë. Në një nga goditjet e mëparshme u godit një objekt me ushtarë amerikanë, pati edhe të vdekur edhe të plagosur. Në objektet ushtarake jordaneze aktualisht janë vendosur rreth 4.000 ushtarë amerikanë.

Njëkohësisht, avionë luftarakë amerikanë dhe saudianë goditën depo armësh dhe pozicione logjistike të grupeve proiraniane në Irakun lindor. Kësaj, pretendon komanda amerikane, i kanë paraprirë më shumë se 30 sulme me dronë brenda 72 orësh me urdhër të Gardës Revolucionare iraniane. Llogaria rrjedh edhe ndërsa diplomacia zyrtarisht rri në tryezë.

Mbetet një aritmetikë e pakëndshme. Nëse të gjitha raketat u rrëzuan dhe nuk ka asnjë viktimë, pse fare u lëshuan? Përgjigjja ndoshta nuk është ushtarake, por negociuese: një goditje që nuk vret askënd, por tregon se këmbëza ende punon. Ballkani e njeh këtë skenë përmendsh - negociohet ndërsa qëllohet, dhe pastaj dikush do të shpjegojë se e gjitha ishte „presion për paqe”.