Sallata ruse është një nga ato gjellë ku të gjithë mendojnë se dinë gjithçka. Patate, bizele, karrota, majonezë - çfarë ka këtu për të mësuar? Ka. Problemi gati kurrë nuk është te sallata, por te majoneza që pritet, hollohet ose, më së shpeshti, nxirret e gatshme nga kavanozi.

Kuzhinieri spanjoll Dani Garsia, i cili ka një yll në udhëzuesin Michelin, e redukton gjithë çështjen në tri fjalë: majoneza duhet të jetë e qëndrueshme, me trup dhe me një pikë aciditeti. Nëse mungon njëra nga ato tri, sallata bie - pavarësisht sa mirë e zieni patatën.

Rregulli për vezët

Gjëja e parë, dhe më së shpeshti e kapërcyer: vezët duhet të jenë në temperaturë ambienti. Kurrë drejtpërdrejt nga frigoriferi. Veza e ftohtë dhe vaji në temperaturë ambienti nuk bashkohen si duhet - kjo është arsyeja pse majoneza pritet te shumica e njerëzve, jo cilësia e vajit.

Raporti është rreth 20 për qind vezë ndaj 80 për qind vaj. Mund të jetë luledielli, mund të jetë ulliri, mund të jetë përzierje - por proporcioni mbetet i njëjtë. Kjo është shifra që e përcakton dendësinë, jo sasia që do ta hidhni „me sy".

Përbërësi që rrallëkush e vë

Uthulla e sherit është pjesa që Garsia e quan truk që do t'ju zgjidhë jetën. Nuk është aty vetëm për shije - ajo e pengon majonezën të pritet, dhe njëkohësisht sjell aromë dhe aciditet. Pra nuk është erëz, por sigurim.

Procedura është e shkurtër: vezët, mjaftueshëm kripë dhe uthull sheri në enë, pastaj mikseri me shkop i ulur deri në vetë fundin. Dora lëviz ngadalë lart-poshtë, nuk rrotullohet sikur po përzieni brumë. Rreth një minutë mjafton.

Te ne sallata ruse hahet më së shumti në dimër, zakonisht atëherë kur në tryezë ka edhe dhjetë gjëra të tjera. Kjo është edhe arsyeja pse versionet e dështuara kalojnë pa u vënë re - askush nuk ndalet te ajo. E megjithatë, dallimi mes majonezës nga kavanozi dhe majonezës së bërë për një minutë me dy vezë ndihet menjëherë.