Prokuroria ka ngritur akuze kunder gjyqtarit te Apelit Gjoko Ristov per 350.000 euro te gjetura te fshehura ne nje mur. Prova kyc: gjurme ADN ne letren e aluminit me te cilen ishin mbeshjtjelle parate. Gjurmet biologjike, pretendon prokuroria, deshmojne se Ristov personalisht i fshehu fondet.

Ristov me pare pretendoi se parate u perkasin prinderve te tij, te cilet me sa duket shiten toke per 400.000 euro. Aritmetika e thjeshte ngre pyetje: 350.000 euro ne mur, prinder qe shiten per 400.000 - e megjithate ADN ne leter eshte e gjyqtarit, jo e prinderve.

Rasti ka rendesi pertej shumes. Nje gjyqtar apeli - nje njeri qe gjykon ankimet, qe shqyrton vendimet e te tjereve - i akuzuar per fshehjen e parave ne mur. Nese njerezit qe mbrojne sistemin e drejtesise i thyejne rregullat e tij, kush do t'u besoje verdikteve?

Provat ADN jane te forta, por gjykata duhet te vendose nese jane te mjaftueshme. Ne Maqedoni, rastet kunder gjyqtareve jane te rralla - dhe akoma me rralle perfundojne me denim. Ristov do te marre gjykimin e tij. Pyetja eshte nese drejtesia do te jete po aq rigoroze kur gjykon te vetet.