Një startap indian trevjeçar mblodhi 37 milionë dollarë (rreth 32 milionë euro) për t'i bërë dronët të transportojnë mallra më lirë se një kamionçinë. Raundin e udhëheq Greenoaks, ndërsa mes investitorëve janë DoorDash, Lightspeed dhe Lachy Groom. Më pak se një vit më parë firma mori 8,65 milionë - gjithsej gati 50 milionë për një startap që ende pothuajse nuk ka të ardhura.

Përfundimi që shet Airbound është më i thjeshtë nga sa tingëllon. Një avion i zakonshëm shpenzon më së shumti energji duke bartur vetveten, e jo ngarkesën. Themeluesi dhe drejtori ekzekutiv Naman Pushp thotë se zgjidhja është që droni të peshojë më pak se ajo çka bart. Modeli i tanishëm, i quajtur TRT, peshon rreth 1,5 kilogramë dhe bart një kilogram. I ardhshmi, në zhvillim, duhet të peshojë tre kilogramë dhe të bartë pesë.

Forma është e çuditshme me qëllim: droni ngrihet dhe ulet vertikalisht, i drejtë si raketë, e pastaj përmbyset në fluturim horizontal. Kjo do të thotë se nuk nevojitet pistë - dhe pista është pikërisht ajo që mungon kudo ku kjo teknologji do të kishte kuptim.

Shifrat nga terreni janë më interesante se shifrat nga investitorët. Airbound ka kryer mbi 13.000 fluturime autonome në Bengaluru dhe Guntur, prej të cilave mbi 1.000 për rrjetin spitalor Narayana Health, duke transportuar mostra për analizë. Katër kilometra për shtatë minuta. Me kamionçinë, thotë Pushp, të njëjtat mostra udhëtojnë tri deri në pesë orë - sepse së pari pritet të grumbullohen mjaft që udhëtimi të ketë kuptim.

Ky është detaji që ia vlen të mbahet. Droni nuk fiton sepse fluturon më shpejt se një automjet, por sepse nuk pret. Logjistika në Ballkan e di përmendsh të njëjtën matematikë: problemi pothuajse asnjëherë nuk është shpejtësia e automjetit, por sa kohë ngarkesa rri e pret ngarkesë tjetër.

Ambicia shkon më tej - një rrjet që lidh tri qytete në shtetin indian Andra Pradesh, me synim 10.000 fluturime në ditë. Për këtë duhen mes 250 dhe 1.000 mjete fluturuese. Marrëveshja me qeverinë e atij shteti nuk sjell as para as subvencion, vetëm punë mbi rregullativën. Çka është edhe pengesa më e madhe: pa leje për fluturim jashtë fushëpamjes së operatorit, asgjë nga kjo nuk shkallëzohet.

Pushp nuk pretendon se firma fiton. Mbi 150 të punësuar, një fabrikë prej 4.000 metrash katrorë në Bengaluru, dhe një fjali që rrallë e thotë dikush që sapo mori 37 milionë: „Qëllimi është të jemi gjigant për disa dekada, jo të bëjmë të ardhura sa më shpejt.“

Sinqerisht - por edhe rehat, kur investitorët e paguajnë pritjen. Pyetja që mbetet nuk është a mund ta çojë droni pakon. Kjo tashmë është provuar 13.000 herë. Pyetja është a do të paguajë dikush mjaft për të, para se paratë nga Greenoaks të mbarojnë.