Понекогаш гласот на едно село е посилен од потписот на еден инвеститор. По повеќе од десет години борба, жителите на виничкото село Блатец добија она за што протестираа, блокираа патишта и чуваа стражи покрај реката – Владата ја раскина концесијата за изградба на мала хидроцентрала на реката Блатешница.

Одлуката за еднострано раскинување на договорот е донесена на 30 јуни, а објавена во Службен весник на 3 јули. Инвеститорот „Енерџи лукс” од Кочани има 30 дена да се жали пред Управниот суд. Градоначалникот на Виница, Митко Костадиновски, соопшти дека со тоа се заокружува уште еден чекор во заштитата на јавниот интерес и природните вредности на просторот.

Но вистинската приказна не е во владината одлука – таа е во истрајноста на едно село од 1.800 жители. Кога првите геодетски мерења тргнаа долж локалната река, целото Блатец се претвори во граѓански отпор. Причината беше конкретна и егзистенцијална: минихидроцентралата со цевководи ќе ја зафатеше речиси целата вода од реката, а токму покрај неа минува и селскиот цевковод од кој луѓето се снабдуваат со вода. „На потег од три километри селото ќе немаше вода, а живиот свет ќе доживееше еколошка катастрофа”, велат жителите.

Ова е приказна што вреди да се памети, зашто ретко завршува вака. Со години, малите хидроцентрали во Македонија се граделе на планински реки без многу прашања, а протестите на локалното население обично завршуваа во празно. Овој пат, селото не попушти – блокираше и патот Виница-Берово, држеше стража, и не се откажа ни по десет години неизвесност.

„Резултат на заедништвото, истрајноста и гласот на граѓаните”, велат од месната заедница. И тука е поуката што властите ретко ја признаваат гласно: кога граѓаните се организирани, истрајни и јасни во што бараат, дури и потпишана концесија може да се врати назад. Прашањето сега е колку уште вакви реки во Македонија чекаат свое село што нема да попушти.