Një protezë artificiale për dhëmbë. Një çantë me mbishkrim „I Heart Hot Dads". Një kapelë blu ku shkruan „Emotional Support Human". Një konsolë lojërash në të verdhë e vjollcë, një aparat fotografik, një pasaportë. Kjo nuk është një listë nga ndonjë dyqan i çuditshëm - këto janë gjërat që njerëzit i lanë në robotaksinë e kompanisë Uber, dhe kompania i mblodhi në indeksin e saj vjetor të sendeve të humbura.

Pas anekdotës qëndron një pamje më e madhe. Që kur në mars 2025 Uber nisi vozitjen me automjete autonome në Ostin, shërbimi u zgjerua në Atlanta, dhe kompania planifikon të ofrojë robotaksi në deri në 15 qytete nëpër botë deri në fund të vitit 2026. Synimi është që deri në vitin 2029 të jetë ndërmjetësi më i madh në botë për vozitje autonome. Protezat e humbura janë vetëm një produkt anësor i atij zgjerimi.

Dhe këtu fshihet detaji interesant: kur nuk ka vozitës, kujt i drejtohesh për pasaportën e harruar? Uber thotë se po e zgjeron të njëjtën infrastrukturë mbështetjeje edhe te automjetet autonome - ekipe për operacione, për mbështetje, një rrjet hibrid. Për 15 dollarë përmes Uber Courier, sendi të kthehet po atë ditë, ose e merr personalisht nga depoja për automjete autonome.

Pamja, në fund, është anash asaj që duket: industria që premtoi vozitje pa njerëz tani ndërton ekipe të tëra njerëzish për t'u kthyer udhëtarëve gjërat e harruara. Teknologjia i heq vozitësit, por jo kaosin nga sedilja e pasme. Kjo, të paktën për momentin, mbetet thellësisht njerëzore.