Bir takım protez diş. „I Heart Hot Dads" yazılı bir çanta. Üzerinde „Emotional Support Human" yazan mavi bir şapka. Sarı-mor bir oyun konsolu, bir fotoğraf makinesi, bir pasaport. Bu, tuhaf bir dükkânın listesi değil - bunlar, insanların Uber'in robotaksisinde unuttuğu eşyalar; şirket bunları yıllık kayıp eşya endeksinde topladı.

Anekdotun ardında daha büyük bir tablo var. Uber, Mart 2025'te Austin'de otonom araç yolculuklarını başlattığından beri hizmet Atlanta'ya yayıldı ve şirket 2026 sonuna kadar dünya genelinde 15 kente kadar robotaksi sunmayı planlıyor. Amaç, 2029'a kadar otonom yolculuklarda dünyanın en büyük aracısı olmak. Kayıp protezler, bu genişlemenin sadece bir yan ürünü.

Ve işte ilginç ayrıntı: sürücü olmadığında, unutulan pasaport için kime başvuruyorsun? Uber, aynı destek altyapısını otonom araçlara da taşıdığını söylüyor - operasyon ekipleri, destek ekipleri, hibrit bir ağ. Uber Courier üzerinden 15 dolara eşya aynı gün iade ediliyor ya da otonom araç deposundan bizzat alıyorsun.

Tablo, sonuçta, göründüğünün tersi: sürücüsüz yolculuk vaat eden bir endüstri, şimdi yolcuların unuttuğu eşyaları iade etmek için koca koca insan ekipleri kuruyor. Teknoloji sürücüleri kaldırıyor, ama arka koltuğun kaosunu değil. Bu, en azından şimdilik, derinden insani kalıyor.