Kompania e dërgesave të ushqimit DoorDash vendosi se nuk dëshiron më të jetë vetëm një aplikacion që lidh restorantet me njerëz që drejtojnë automjete të huaja. Prezantoi DoorDash Air - biznesin e vet për dërgesa me dronë, përfshirë edhe një fluturake që e projekton vetë.

Njoftimi erdhi pasi kompania mori certifikatën Part 135 nga Agjencia Federale e Aviacionit e SHBA-së, dokumenti që i lejon të punojë ligjërisht si transportues komercial me dronë në SHBA. Kjo është leja, jo fillimi. Kompania nuk dha afat konkret se kur do të nisin punën fluturaket, ndërsa hapat e parë me gjasë do të jenë programe pilot të kufizuara në distanca të shkurtra, ku droni mbetet në fushëpamjen e operatorit.

Për të fluturuar në mënyrë të pavarur në relacione më të gjata, DoorDash do të duhet të marrë edhe një miratim tjetër - atë për fluturim jashtë fushëpamjes, që deri tani u është lëshuar Amazonit, Wing-ut dhe Zipline-it. Domethënë, radha para sportelit është e njohur dhe nuk është e shkurtër.

Interesante është se kompania nuk i ndërpret partneritetet ekzistuese. Bashkëpunimi me Wing-un, firmën e Alphabet-it, nisi në vitin 2022 në Australi dhe u zgjerua në disa qytete amerikane, mes tyre edhe Dallas-Fort Worth në vitin 2024. Partneriteti me Flytrex gjithashtu mbetet. Me fjalë të tjera: ndërton të vetin, por nuk i lëshon dronët e huaj derisa të vetët të ngrihen në ajër. Kjo nuk është entuziazëm, kjo është llogari.

DoorDash Air doli nga DoorDash Labs, i njëjti ekip kërkimor që bëri Dot - robotin autonom që lëviz nëpër trotuare, i prezantuar në shtator të vitit 2025. Ai robot sot punon në periferitë e Feniksit - Tempe, Mesa, Gilbert dhe Chandler - si dhe në Fremont të Kalifornisë.

Bashkëthemeluesi dhe drejtori kryesor i produktit Stenli Tang pretendon se e gjitha kjo ka një fill të përbashkët. „Nuk u nisëm nga pyetja: cila është teknologjia autonome më e bukur që mund të bëjmë? U nisëm nga bazat: cili është problemi i vërtetë i përdoruesit që duhet zgjidhur", shkroi ai në postimin me të cilin u njoftua DoorDash Air.

Sipas shpjegimit të tij, më i rëndësishmi nuk është as droni as roboti prej 160 kilogramësh, por softueri që vendos cila mënyrë dërgese do të përdoret për porosinë konkrete. Ekipi tashmë ka ndërtuar një sistem të quajtur Autonomous Delivery Platform, që koordinon edhe Dot-in, edhe shoferët njerëz, edhe së shpejti dronët. Tangu këtë e shfrytëzoi edhe si ofertë punësimi: „Shumica e kompanive të autonomisë punojnë në një shtresë. Në DoorDash punon në të gjitha njëkohësisht; askush tjetër nuk drejton sisteme të tilla në një rrjet të vetëm."

Fjalia është e ndërtuar mirë, por vlen të lexohet edhe së prapthi. Kompania modeli i së cilës mbështetet te njerëzit që drejtojnë automjetet e veta pa pagë të garantuar, tani po ndërton një platformë ku algoritmi zgjedh nëse porosinë do ta çojë njeriu, roboti apo fluturakja. Njeriu mbetet në sistem - por si një nga opsionet, jo si i gjithë sistemi. Çdo shtresë e re autonomie do të thotë një thirrje më pak te dikush që pret porosi në telefon.

A do të arrijë kjo shpejt në rrugët tona? Vështirë - e gjithë historia për momentin varet nga rregullatori amerikan dhe nga programet pilot në disa periferi. Por modeli që testohet atje nuk është model për dronë. Është model për atë se kush mbetet i nevojshëm në zinxhirin e dërgesave kur softueri të mësojë të numërojë më mirë se ne.