Компанијата за достава на храна DoorDash одлучи дека повеќе не сака да биде само апликација која поврзува ресторани со луѓе што возат туѓи автомобили. Го претстави DoorDash Air – сопствен бизнис за достава со дронови, вклучувајќи и сопствена летелица која самата ја проектира.

Најавата дојде откако компанијата доби сертификат Part 135 од американската Федерална агенција за воздухопловство, документот што ѝ дозволува легално да работи како комерцијален превозник со дронови во САД. Тоа е дозволата, не и почетокот. Компанијата не даде конкретен рок кога летелиците ќе почнат да работат, а првите чекори најверојатно ќе бидат ограничени пилот-програми на кратки растојанија, каде дронот останува во видното поле на операторот.

За да лета самостојно на подолги релации, DoorDash ќе мора да добие уште една одобрителна ознака – онаа за летање надвор од видното поле, која досега им ја издале на Amazon, Wing и Zipline. Значи, редицата пред шалтерот е позната и не е кратка.

Интересно е што компанијата не ги раскинува постојните партнерства. Соработката со Wing, фирмата на Alphabet, започна во 2022 година во Австралија и се прошири на неколку американски градови, меѓу кои и Далас-Форт Ворт во 2024 година. Партнерството со Flytrex исто така останува. Со други зборови: гради сопствено, но не ги пушта туѓите дронови додека сопствените не полетаат. Тоа не е ентузијазам, тоа е пресметка.

DoorDash Air излезе од DoorDash Labs, истиот истражувачки тим што го направи Dot – автономниот робот што се движи по тротоарите, претставен во септември 2025 година. Тој робот денес работи во предградијата на Феникс – Темпи, Меса, Гилберт и Чендлер – како и во Фримонт во Калифорнија.

Соосновачот и главен производен директор Стенли Танг тврди дека сето ова има заедничка нишка. „Не тргнавме од прашањето: која е најкул автономна технологија што можеме да ја направиме? Тргнавме од основите: кој е вистинскиот проблем на корисникот што треба да се реши”, напиша тој во објавата со која беше најавен DoorDash Air.

Според неговото објаснување, најважен не е ниту дронот ниту роботот од 160 килограми, туку софтверот што одлучува кој начин на достава ќе се употреби за конкретната нарачка. Тимот веќе изградил систем наречен Autonomous Delivery Platform, кој ги координира и Dot, и луѓето возачи, и наскоро дроновите. Танг тоа го искористи и како понуда за вработување: „Повеќето компании за автономија работат на еден слој. Во DoorDash работиш на сите истовремено; никој друг не води вакви системи на една мрежа.”

Реченицата е добро составена, но вреди да се прочита и наопаку. Компанијата чиј модел се потпира врз луѓе кои возат сопствени автомобили без загарантирана плата, сега гради платформа во која алгоритамот бира дали нарачката ќе ја однесе човек, робот или летелица. Човекот останува во системот – но како една од опциите, не како целиот систем. Секој нов слој автономија значи еден повик помалку до некој што чека нарачка на телефон.

Дали ова ќе стигне до нашите улици наскоро? Тешко – целата приказна засега виси на американски регулатор и на пилот-програми во неколку предградија. Но моделот што се тестира таму не е модел за дронови. Тоа е модел за тоа кој останува потребен во ланецот на достава кога софтверот ќе научи да брои подобро од нас.