Kjo nuancë ka një superfuqi të fshehtë - e ndryshon lojën e dritës. Nën ndriçim neutral duket elegante dhe e mbyllur, me dominantën kafeje. Në diell, bakri hapet - tonet e arta dhe portokalli notojnë mbi sipërfaqe, dhe flokët fitojnë atë shkëlqim filmik që s'mund të blihet në shishe. Kjo është diferenca mes „kam pramena të ndritshme" dhe „dikush po më fotografon në orën magjike".

Çfarë bën në fytyrë është më interesante. Drita e bakrit bie mbi mollëzat dhe drejt syve, që ndikon drejtpërdrejt mbi tonin e lëkurës - dukeni të çlodhur, më të drejtë, më të rinj. Dhe kjo pa kozmetikë, pa filtër, vetëm me fije ngjyre të vendosura me mendje. Termi „rejuvenate" në industri rrallë qëndron pas diçkaje reale; këtë herë qëndron.

Ka edhe një anë praktike. Meqenëse bakri nuk fillon nga rrënjët, nuk ka nevojë të freskohet çdo katër javë. Mund të mbahet 8-10 javë mes vizitave te parukerja, gjë që ka rëndësi për ata që nuk duan kolltuku i parukerisë t'u bëhet punë e dytë. Dhe funksionon në tone të ndryshme lëkure - përshtatet përmes intensitetit të nuancës, jo përmes ndryshimeve drastike.

Një fjali për të gjithë që po mendojnë: kjo nuk është teknikë DIY. Nuk është ngjyrë nga shishja e supermarketit. Pramenat e bakrit bëhen me dorë, me saktësi, dhe kur bëhen keq - duken sikur dikush ka vendosur të eksperimentojë me hidrogjenoperoksid para pasqyrës. Kur bëhen mirë - të gjithë do t'ju pyesin se ku keni qenë me pushime. Kjo është diferenca.