„Kjo nuk është puna ime.“ Pesë fjalë, të thëna më 16 mars 2025 para hyrjes së diskotekës „Puls“ në Koçani, sot janë ndër më të rëndat që u dëgjuan në sallën e Gjykatës Themelore Penale në Shkup. I tha, sipas dëshmisë, një nëpunës policie me uniformë. Ishte lutur të ndihmonte një djalë të plagosur të hipte në një makinë për ta çuar në spital.

Procesi gjyqësor kundër 13 nëpunësve policorë, të akuzuar për vepra të rënda kundër sigurisë së përgjithshme, nisi dje nga e para. Jo për shkak të një prove të re dhe jo për shkak të një teze të re akuzuese, por për shkak të ndryshimit në përbërjen e trupit gjykues. Thjesht, gjithçka e paraqitur deri atëherë fshihet dhe fillohet nga faqja e parë. Për gjykatën kjo është procedurë. Për prindërit që ulen në atë sallë, është edhe një rreth tjetër.

Dëshmitarët që dolën atë mbrëmje ishin brenda klubit. Një student nga Koçani tregoi si e gjeti shokun e tij jashtë, me gju të plagosur, si e çoi në spital dhe si u kthye përsëri në diskotekë për të ndihmuar. Atëherë i kërkoi ndihmë policit. Një dëshmitar tjetër tregoi si i ra muri mbi kokë, si nxori një mik, dhe si pas gjithë kësaj hasi në të njëjtën përgjigje. Një dëshmitare e tretë përshkroi si, ndërsa kërkonte babanë e saj, u kërcënua me arrestim.

Çfarë gjykohet saktësisht këtu

Akuza pretendon se ata 13 policë, të cilët atë mbrëmje bënin kontroll në klub, nuk morën masat që ishin të detyruar të merrnin - mbi të gjitha, nuk penguan ndezjen e piroteknikës së paregjistruar në skenë, në ambient të mbyllur me publik. Kontrolli ishte aty. Piroteknika gjithashtu ishte aty. Kjo është dallimi mes pranisë dhe mbikëqyrjes, dhe pikërisht ky dallim është objekt i akuzës.

Mbrojtja, përmes avokatit Aleksandar Petreski, pretendon se dëshmitë janë të paqarta dhe kundërthënëse mes tyre dhe se akuza nuk ka provë konkrete. Kjo është pozitë legjitime mbrojtjeje dhe ka të drejtë të paraqitet. Por kundërthënia mes dëshmive të njerëzve që iknin nga një klub i djegur nuk është e njëjta gjë me kundërthënien mes dëshmitarëve të një aksidenti rrugor - dhe gjykata do të duhet të peshojë pikërisht këtë.

Procedura me gjykatësen Fanka Janculeva Mihailovska vazhdon më 13 tetor. Kjo do të thotë se do të kalojnë edhe tri javë deri te dëshmia e radhës, në një proces që para pak më pak se një muaji u kthye në fillim.

Prindërit e të ndjerëve kërkojnë një gjë: përgjegjësi. Jo ngushëllime, jo komunikata, jo premtime për qasje sistemore. Përgjegjësi me emër, mbiemër dhe vendim të formës së prerë. Tetëmbëdhjetë muaj pas asaj nate, gjykata ende lexon faqen e parë.