Protestat kundër shtrenjtësisë në Francë përfunduan me një bashki në flakë, ndërsa Vance e di tashmë fajtorin: imigracionin

Të shtunën, më 17 tetor, Franca përjetoi disa nga trazirat më të rënda në rrugë në dekadat e fundit. Protestat kundër shtrenjtësisë u organizuan në më shumë se njëqind qytete, dhe në Paris, Limoges, Marsejë, Lion e Bordo u shndërruan në zjarrvënie, plaçkitje dhe përleshje me policinë. Shifra varet nga kë pyet: Ministria franceze e Brendshme numëron rreth 550.000 protestues, sindikata CGT pretendon se ishin 800.000. Janë arrestuar rreth 1.200 njerëz, ndërsa janë plagosur më shumë se 150 policë.

Më keq e pësoi Limoges. Protestues të maskuar hynë me forcë në bashkinë historike, më të vjetër se 140 vjet, dhe i vunë zjarrin. Çatia u shemb pjesërisht, ndërsa autoritetet lokale njoftuan se një pjesë e madhe e ndërtesës është shkatërruar. Në Marsejë protestuesit thyen dyert e administratës së qytetit dhe e shkatërruan brendësinë, duke lënë grafite anarkiste. Në Lion u dogj ndërtesa e zyrës turistike, ndërsa dyqanet përreth u plaçkitën dhe u thyen.

As Parisi nuk u kursye. Grupe protestuesish u përleshën me policinë, dogjën makina dhe thyen vitrinat e bankave dhe butikëve luksozë, dhe sipas mediave u përpoqën të hynin edhe në magazinën e famshme „Galeries Lafayette“. Policia u përgjigj me gaz lotsjellës dhe topa uji, ndërsa disa rrugë për orë të tëra ishin skenë përleshjesh.

Pastaj në skenë hyri Uashingtoni. Zëvendëspresidenti amerikan JD Vance ndau në rrjetin X një video të bashkisë që digjej në Limoges dhe vuri diagnozën e tij: „Liberalët perëndimorë e importuan Botën e Tretë në Francë dhe në vende të tjera në emër të diversitetit dhe dhembshurisë. I injoruan pyetjet thelbësore të asimilimit dhe përputhshmërisë. U paralajmëruan se kjo do të çonte në dhunë të tillë, por nuk dëgjuan“. Shtoi edhe se lutet që Franca „ta ndalë këtë çmenduri para se të digjen edhe më shumë nga monumentet e saj“.

Protestat, megjithatë, ishin kundër shtrenjtësisë. Vance kërceu nga çmimet drejt e te imigracioni, pa asnjë të dhënë se kush ishin të dhunshmit dhe pse digjnin. Çfarë shitet më mirë nga një kontinent tjetër - një histori e ndërlikuar për paga, fatura dhe zemërim, apo një fajtor i gatshëm që përshtatet me fushatën e brendshme? Vetë Vance as që e fshehu: në vazhdim të postimit u tha amerikanëve të kenë kujdes, sepse kjo, sipas tij, është e ardhmja që demokratët në Kongres e duan edhe për SHBA-në.

Në Paris fajtorët i kërkojnë në një adresë tjetër. Kryeministri Sébastien Lecornu fajësoi të majtën ekstreme dhe grupet kriminale dhe deklaroi se qeveria nuk do të lejojë që kërkesat politike të imponohen me shkatërrim. „Atyre që qartazi duan ta përdorin këtë dhunë si nxehje para zgjedhjeve presidenciale, u them qartë: nuk do të lejojmë të na frikësojnë“, shkroi Lecornu. Presidenti Emmanuel Macron paralajmëroi ndjekje penale për këdo që shkatërroi pronë dhe plaçkiti bashkitë, ndërsa ministri i Brendshëm Laurent Nuñez pretendon se pas sulmeve qëndronin grupe të organizuara që godisnin në disa vende njëherësh për ta shtrirë policinë.

Gjendja e jashtëzakonshme nuk u shpall. Sindikatat në këtë shohin zemërim për çmimet, qeveria - ekstremistë që po nxehen për zgjedhjet, ndërsa Uashingtoni - migrantë. Çdo version i shërben rehatshëm politikës së dikujt, ndërsa banorët e Limoges mbeten me bashkinë e djegur. Sa herë në Ballkan kemi parë një rrugë që digjet, ndërsa secili e interpreton në favor të vet?