Trump i ngriu sanksionet kundër Rusisë: Moska feston, në Uashington flasin për tradhti

Presidenti amerikan Donald Trump njoftoi të premten se po heq një pjesë të madhe të sanksioneve, kufizimeve dhe tarifave të lidhura me Rusinë. Koha është pothuajse teatrale: masat duhej të hynin në fuqi pas pak ditësh, në bazë të një ligji që vetë Trump e nënshkroi muajin e kaluar.

I njëjti njeri që para një muaji vuri firmën e tij, tani e pezullon me urdhër ekzekutiv. Në dokumentin e publikuar nga Shtëpia e Bardhë thuhet se përjashtimi është „në interes kombëtar të Shteteve të Bashkuara të Amerikës“. Pse është në interes kombëtar - urdhri nuk e shpjegon. Përjashtimi do të vlejë derisa administrata të vlerësojë se „nevojiten hapa të mëtejshëm“.

Çfarë përfundoi në të vërtetë në sirtar

Ligji, i njohur si ligji Graham sipas ish-senatorit Lindsey Graham, i cili mbronte një vijë të ashpër ndaj Moskës dhe vdiq në korrik, parashikonte tarifa deri në 100 për qind për produktet e pesë importuesve më të mëdhenj të naftës bruto dhe gazit rus. Pikërisht këto janë paratë me të cilat Kremlini e financon luftën. Nafta dhe gazi janë portofoli i Rusisë - e Uashingtoni sapo e la të hapur.

Në Moskë nuk e fshehin kënaqësinë. Kirill Dmitriev, shefi i fondit shtetëror rus të investimeve, e quajti hapin „moment të rëndësishëm dhe vërtet historik“ dhe shtoi se „bashkëpunimi ekonomik mes Rusisë dhe SHBA-së u shërben interesave të të dy kombeve“. Kur Kremlini feston, nuk duhet kërkuar gjatë se kush fitoi.

Në Uashington, ndërkaq, stuhi. Senatorja demokrate Elizabeth Warren e quajti hapin „dështim të trishtueshëm dhe të parashikueshëm të lidershipit“ dhe deklaroi se Trump me këtë i mundëson Vladimir Putinit të vazhdojë agresionin. Kongresmeni Don Beyer shkroi se „kapitullimi më i ri para Putinit“ është sërish tradhti ndaj partnerëve ukrainas. Senatori Richard Blumenthal, një nga autorët e ligjit, ishte edhe më i ashpër: përjashtimet „nuk kanë asnjë lidhje me sigurinë tonë kombëtare, por vetëm me lajkatimin e Vladimir Putinit“.

Një javë në të cilën Kievi mbeti vetëm

Vendimi erdhi në fund të një jave të trazuar në marrëdhëniet SHBA-Ukrainë. Më herët Trump i befasoi liderët evropianë me një marrëveshje që lejon eksportin e naftës dizel ruse - pas së cilës Zelensky deklaroi se ndihet i tradhtuar. Sipas burimeve, Shtëpia e Bardhë e kishte shtrënguar fort Kievin të ndalte sulmet ndaj impianteve ruse të naftës, për të ulur çmimet e naftës para zgjedhjeve për Kongres. Ukraina fillimisht pranoi, por më pas i vazhdoi sulmet, ndërsa Rusia gjatë gjithë javës goditi infrastrukturën energjetike ukrainase.

Zelensky pretendon se qeveria e tij nuk mori „asnjë paralajmërim të hershëm nga partnerët“ para sulmit shkatërrues me raketa balistike mbi një termocentral të madh në Kiev dhe mbi një ndërtesë banimi. Trump thotë se SHBA nuk kanë ndalur shkëmbimin e të dhënave të inteligjencës. Autoritetet ukrainase, nga ana e tyre, thonë se i befasuan kufizimet e versionit ushtarak të Starlink-ut të Elon Musk, të cilat çrregulluan operacionet me dronë dhe sistemet e paralajmërimit të hershëm. Sipas mediave amerikane, Kievi ka mbetur edhe pa raketa për sistemin e mbrojtjes kundërajrore Patriot - një nga armët e pakta që mund të rrëzojnë një raketë balistike.

Vetë Trump në një intervistë televizive nuk la hapësirë për interpretim: „Mendoj se me Zelenskyn është më e vështirë të bashkëpunosh sesa me Putinin.“ Njëkohësisht, për rritjen e çmimeve të karburanteve fajëson luftën në Ukrainë - dhe kështu e largon vëmendjen nga lufta e tij në Iran, e cila te votuesit amerikanë mbetet jashtëzakonisht e papëlqyer.

Evropa ndërkohë shkon në drejtim të kundërt. Liderët e BE-së njoftuan përgatitjen e paketës së 22-të të sanksioneve kundër Rusisë dhe deklaruan se presioni mbi Moskën do të rritet nëse Putini nuk e ndal luftën. Zelensky në samitin në Belgjikë i lavdëroi „liderët e vërtetë“ të kontinentit - një mesazh që vështirë se mund të lexohet ndryshe veçse si goditje ndaj Uashingtonit.

Ballkani ka parë nga afër si duken marrëveshjet e lidhura mbi kokat e atyre që i prekin. Prandaj pyetja nuk është nëse Trump dhe Putini do të merren vesh. Pyetja është kush do të ulet në tryezë kur ta bëjnë këtë?