Laboratori Prentis ekziston që nga prilli i këtij viti. Ka pak më shumë se 25 të punësuar. Dhe po negocion të mbledhë 100 milionë dollarë (rreth 92 milionë euro) me një vlerësim prej një miliard dollarësh. Katër muaj ekzistencë, një miliard vlerë - kjo është matematikë që funksionon vetëm në një industri në botë.

Ajo që Prentis po ndërton nuk është edhe një model bisedor. Kompania i trajnon modelet e veta duke parë se si punonjësit e zyrave klikojnë nëpër dokumente e sisteme, për të bërë më pas agjentë që do ta drejtojnë vetë kompjuterin dhe do ta përfundojnë punën. Përpunim i kërkesave të sigurimit. Rimbursime doganore. Pikërisht ato detyra ku sot një njeri kërkon nëpër dosje dhe fut të dhëna në tre sisteme të ndryshme.

Themeluesi dhe drejtori ekzekutiv është Ritankar Das, 31 vjeç. Mbajtësi më i ri i medaljes universitare të Berklit për më shumë se një shekull - diplomoi në moshën 18-vjeçare me drejtim të dyfishtë, pastaj master në Oksford, pastaj një doktoraturë e braktisur në Kembrixh. Që nga viti 2014 drejton një kompani holding me emrin Titan, të cilën e përshkruan si kthim të qëllimshëm te modeli i vjetër i Berkshire Hathaway - një holding që financohet nga shitjet e veta në vend se nga fonde të jashtme.

Dy emrat e tjerë në vizitkartë janë më të rëndë. Rid Hofman, bashkëthemelues i LinkedIn dhe partner në Greylock, investitor i hershëm në OpenAI, njeriu që muajin e kaluar u tërhoq nga bordi i Microsoftit pas thuajse një dekade. Dhe Mark Pinkus, themeluesi i Zynga, i cili tani drejton një firmë investimesh me Hofmanin si këshilltar. Për të dy, Prentis është punë dytësore. Për vlerësimin, emrat e tyre janë gjysma e argumentit.

Shifrat që kompania vetë i vë mbi tavolinë

Sipas njerëzve të njohur me negociatat, Prentis tashmë ka nënshkruar kontrata me vlerë deri në 50 milionë dollarë me disa klientë - një organizatë menaxhimi shëndetësor, një prodhues, prodhues mallrash dhe veshjesh. Materialet për investitorë projektojnë një normë vjetore të ardhurash prej rreth 75 milionë dollarësh deri në tremujorin e tretë të këtij viti.

Këtu ia vlen të lexohet shkronja e imët, sepse e ka shkruar vetë kompania. Ato shifra, thuhet në prezantimin e saj, janë vlerë vjetore e vlerësuar e llogaritur mbi bazën e një tarife të kontraktuar prej 20 për qind të kursimeve - jo e ardhur e njohur - dhe janë „të varura nga rezultati dhe subjekt i ekzekutimit përfundimtar“. Me fjalë të tjera: nëse softueri kursen para, do të ketë të ardhura. Nëse nuk kursen, shifra është dëshirë në letër. Kjo nuk është mashtrim, është mënyrë normale llogaritjeje në këtë industri - por nuk është njësoj me para në llogari, kurse në tituj rregullisht trajtohet sikur të ishte.

Kompania pretendon se modeli i saj Hive-32B i tejkalon GPT-5.4 të OpenAI dhe Claude Opus 4.6 të Anthropic në dy teste për drejtimin e kompjuterit. Pretendon gjithashtu se kushton rreth dhjetë herë më pak për detyrë sesa modelet udhëheqëse sepse është më i vogël dhe më i lirë për t'u vënë në punë. Asnjë nga ato rezultate nuk është verifikuar në mënyrë të pavarur.

Tregu në të cilin hyn nuk është bosh. Anthropic, OpenAI dhe laboratori i Mira Muratit punojnë për të njëjtën gjë, kurse Anthropic këtë vit e bleu drejtpërdrejt firmën startap Vercept nga Sietëlli, i mbajti themeluesit dhe ia shuajti produktin. Kur gjigantët blejnë njerëz dhe fikin produkte, ky është sinjal se sa seriozisht e marrin këtë fushë.

Puna që këta agjentë e automatizojnë - futje të dhënash, përpunim kërkesash, kërkim administrativ - është pikërisht ajo që rajoni e shet si shërbim te klientët e huaj. Këtu nuk bëhet fjalë për një histori të largët amerikane të kapitalit sipërmarrës. Nëse një miliard dollarë derdhen në një makinë që atë punë e bën më lirë, pyetja që vjen nuk është a, por kur.