Kryetari i komunës Gjorgjievski u mburr se „ua ka kthyer shkëlqimin shatërvanëve në Shkup" - shatërvanët që prej kohësh nuk punonin janë lëshuar sërish në punë, me video dhe njoftim siç i ka hije çdo fotoseance komunale.

Askush nuk është kundër shatërvanëve që punojnë. Por kur funksionimi i diçkaje që gjithsesi duhet të punojë shitet si arritje, vlen të pyetet - sa kushtoi në të vërtetë ai kthim i shkëlqimit, dhe pse shatërvanët u fikën fare aq gjatë? Mirëmbajtja e infrastrukturës së qytetit nuk është dhuratë e kryetarit për qytetarët; është puna për të cilën është paguar.

Shkupi ka probleme shumë më të mëdha se shatërvanë të fikur - ajër të ndotur, rrjet uji të vjetruar, transport publik që shpërbëhet në verë. Shatërvanët janë të bukur dhe fotogjenikë, dhe pikërisht prandaj janë tema ideale për një njoftim. Më e lehtë është të lëshosh një shatërvan se sa të pastrosh qiellin. A do të jetë mburrja e radhës për diçka që vërtet e ndryshon përditshmërinë, apo sërish për atë që duket më mirë në fotografi?