Gjykata Kushtetuese anuloi vendimin e Komunës së Tetovës nga viti 2007 për riemërimin e rrugëve, shesheve dhe urave - mes të cilave edhe emra të lidhur me marshallin Tito. Reagimi nga radhët e BDI-së ishte i ashpër, ndërsa Bujar Osmani e përshkroi ditën si „ditë të zezë për shqiptarët".

Vendimi, i marrë me shumicë votash në gjykatë, rihapi një nga temat më delikate në vend - kush vendos si quhen rrugët dhe sheshet në vendet ku jetojnë bashkësi të ndryshme. Pas pyetjes për emrat qëndron gjithmonë një pyetje më e madhe për identitetin, simbolet dhe se kush ndihet „në shtëpi" në qytetin e vet.

Retorika për „ditë të zezë" është një masë e njohur ballkanike - kur një vendim nuk të shkon në favor, ai menjëherë bëhet sulm ndaj gjithë bashkësisë. Por ia vlen të pyesësh: a është anulimi i një vendimi komunal të para gati dy dekadash vërtet një sulm ndaj të gjithë shqiptarëve, apo është një çështje juridike për kompetencat që shndërrohet në karburant politik?

Këtu nuk ka palë të pafajshme. Riemërimi i rrugëve sipas figurave politike ka qenë gjithmonë një mënyrë që pushteti të vendosë vulën e vet në hapësirë - këtë e bëjnë edhe të majtët edhe të djathtët kur arrijnë në pushtet. Pyetja që qytetarët e Tetovës rrallë e marrin është një tjetër: a i pyeti dikush ndonjëherë ata si duan të quhet rruga e tyre, apo vendimet për këtë gjithmonë merren mbi kokat e tyre, në sallat e gjyqit dhe shtabet partiake?