Agjencia e brendshme e sigurisë së Polonisë njoftoi se hakerët u futën në pesë fabrika për pastrimin e ujit në vend. Sulmuesit mundën të marrin kontroll mbi pajisjet industriale brenda, "përfshirë edhe manipulimin e sigurisë së furnizimit me ujë" - sipas formulimit të agjencisë. Çfarë do të thotë për një qytetar të zakonshëm: dikush mund të kishte helmuar ujin që ju pini.

Raporti polak lidh një pjesë të aktivitetit sabotues me shërbimet ruse të zbulimit, megjithëse nuk i emërton direkt fabrikat e ujit si caqe të një grupi konkret rus. Konteksti megjithatë është i qartë: që nga fillimi i pushtimit rus të Ukrainës, sulmet ndaj infrastrukturës nëpër Evropën Lindore janë trefishuar, dhe Polonia është një nga pikat më të sulmuara.

SHBA nuk janë rast tjetër. FBI dhe CISA tashmë raportojnë se infrastruktura e ujit është "terren i butë" për hakerët e huaj. Në 2021, në Oldsmar të Floridës, sulmuesi u përpoq të rriste nivelin e hidroksidit të natriumit në ujin e qytetit - një substancë që në përqendrime të larta është vdekjeprurëse. Në vitin e fundit, grupe iraniane kanë synuar kontrollerët programabël logjikë të fabrikave të ujit amerikane - e njëjta teknologji që punon në Poloni.

Për Ballkanin kjo nuk është fantashkencë. Rrjeti i ujit i Shkupit, ai i Beogradit, ai i Zagrebit, të gjithë mbështeten në sisteme industriale nga vitet 80 e 90, në pjesë të madhe të padokumentuara, të lidhura në rrjet përmes infrastrukturës IT për të cilën askush nuk mund të thotë me siguri sa është e sigurt. Pyetja nuk është nëse dikush do të përpiqet t'i sulmojë këto sisteme. Pyetja është kush. Dhe a do ta dimë në kohë fare.