Enti Shtetëror i Statistikës publikoi shifra që tingëllojnë si lehtësim - por vetëm nëse nuk shikon shumë prapa. Shpenzimet e jetesës në qershor u ulën për 0,5 për qind në nivel mujor krahasuar me majin. Ushqimi u lirua, e në shikim të parë xhepi merr frymë.

Problemi është te tabloja vjetore. Krahasuar me të njëjtin muaj vjet, shpenzimet e jetesës janë më të larta për 3,4 për qind, ndërsa çmimet me pakicë u rritën për 3,6 për qind. Me fjalë të tjera, rënia mujore është një pushim i vogël në një vijë ngjitëse që zgjat me vite. Një ulje prej gjysmë përqindjeje nuk i kthen paratë që inflacioni i hëngri gjatë muajve të mëparshëm - ajo vetëm do të thotë se këtë muaj nuk u shtrenjtua.

Kur shihet çfarë u shtrenjtua më së shumti në nivel vjetor, tabloja bëhet konkrete. Alkooli dhe duhani janë në krye me rritje prej 9,3 për qind, të ndjekur nga transporti me 6,2 për qind. Ushqimi dhe pijet joalkoolike u shtrenjtuan për 2,5 për qind, e thuajse po aq edhe banimi, uji, rryma dhe komunikimet. Mobiljet dhe pajisjet shtëpiake u rritën për 4,2 për qind. Domethënë - thuajse gjithçka që njeriu duhet të blejë për të jetuar.

Mesazhi zyrtar do të jetë se inflacioni po qetësohet, dhe statistikisht kjo është e vërtetë për qershorin. Por familja që mbush shportën çdo javë nuk e ndien statistikën - e ndien shumën e përgjithshme prej më shumë se njëzet muajsh shtrenjtimesh. Kur pushteti mburret me një rënie mujore, ia vlen të pyetet: në raport me çfarë? Nëse çmimet ranë për gjysmë përqindjeje pasi u hodhën për rreth dhjetë për qind brenda një viti, kjo nuk është fitore - është një frymëmarrje. Pyetja është nëse pas saj vjen një qetësim i vërtetë apo thjesht një cikël i ri lart.