Ngushtica e Hormuzit është e mbyllur, nafta botërore kalon nëpër vrimën e gjilpërës, dhe presidenti amerikan thotë se atij nuk i intereson veçanërisht. „Nuk i dhurojmë ndonjë kuptim të madh kësaj”, deklaroi Donald Trump. Nëse kjo dëgjohet si njeri që bluffon në tavolinë pokeri, kjo është sepse me shumë gjasë ashtu edhe është.

Trump pastaj shtoi se me Iranin negocion vetëm pjesërisht dhe se Uashingtoni vetëm shikon si Teherani mbytet në inflacion pa para. Për rezultatin është i vetëbesuar: „Të gjitha do zgjidhen. Gjithmonë zgjidhen. Kjo është si një partizë shahu.” Shah, domethënë. Vetëm se në shah të dy lojtarët i shohin të gjitha figurat, ndërsa këtu nuk i shikon kush.

Irani e tregoi çmimin e vet

Këshilli Suprem për Sigurinë Nacionale i Iranit nuk lëshoi hapësirë për interpretim. Për të hapur ngushticën, kërkon katër gjëra: heqjen e bllokadës detare amerikane, tërheqjen e forcave amerikane nga rajoni, fshirjen e plotë të të gjitha sanksioneve dhe lirimin pa kushte të mjeteve iraniane të ngrira.

Kjo nuk është pozicion negociues - kjo është listë dëshirash e shkruar për publikun vendor. Asnjë president amerikan nuk do e nënshkruante këtë, dhe më pak nga të gjithë ky. Që tregon se të dy anët momentalisht negociojnë kryesisht me votuesit e vet.

Presioni ekonomik nuk është çelës i të gjitha dyerve

Analisti izraelit për Iranin, Dani Citrinovic, vërejti se gjendja ekonomike iraniane vërtet është e rëndë, por se presioni ekonomik në vetvete vështirë do e detyrojë Teheranin të kapitullojë ose të heqë dorë nga kontrolli mbi Hormuzin. Kjo është një vërejtje që vlen të mbahet mend sa herë ndokush thotë se sanksionet janë zgjidhje. Sanksionet varfërojnë popullatën shumë më shpejt sesa i zbutin regjimet - Ballkani e mësoi këtë nga dora e parë në të nëntëdhjetat.

Dhe çmimi? Nëpër Ngushticën e Hormuzit kalon rreth një e katërta e naftës botërore dhe derivateve të naftës. Ngushtica e mbyllur nuk është lajm i largët për një kontinent tjetër - kjo është shifër që ngadalë niset nëpër secilin zinxhir transporti dhe produksioni në Europë. Sa gjatë mund të zgjatë një bllokadë e tillë përpara se „të gjitha do zgjidhen” të pushojë të dëgjohet si plan?