Publikisht: „biseda përmbajtësore dhe konstruktive“. Privatisht, nëse i besohet deputetes së Radës Supreme Ana Skorohod, të deleguarit amerikanë në Kiev erdhën me kushte më të rrepta se kurrë më parë - përfshirë kërkesa të lidhura me Kushtetutën dhe me territorin.

Vizita e Steve Witkoff dhe Jared Kushner në Kiev më 6 shtator nuk solli marrëveshje konkrete për fundin e luftës, edhe pse të gjithë pjesëmarrësit e përshkruan publikisht si të suksesshme. Skorohod pretendon se pas dyerve të mbyllura biseda ishte shumë më e vështirë. Në një bisedë me një gazetar ukrainas ajo tha se „nuk pati përparim“ dhe se të deleguarit, sipas informacioneve të saj, erdhën me „kushte edhe më të këqija“ se më parë.

„Më parë nuk kishte kërkesë për ndryshim të Kushtetutës apo njohje territoresh, ndërsa tani këtë e kërkojnë“, deklaroi ajo, duke shtuar se ka edhe disa pika të tjera që deri tani nuk janë publikuar.

Çfarë është konfirmuar dhe çfarë mbetet pretendim

Duhet ndarë qartë. Skorohod është deputete, jo pjesëmarrëse në biseda - ajo përcjell informacione, nuk dëshmon. Ajo që është konfirmuar zyrtarisht është më e matur: Zelenski pas takimit tha se çështja territoriale mbeti e hapur dhe se çështje kaq të ndërlikuara mund të zgjidhen vetëm në nivel presidentësh. Bisedohej edhe për garanci sigurie, mbështetje ushtarake, garanci ekonomike dhe rindërtim pas luftës.

Witkoff nga ana e tij tha se të deleguarit sollën në Kiev „ide të reja“ për të cilat më parë kishin biseduar me Putinin në Moskë, dhe shprehu shpresë se së shpejti do të mund të rinovohej formati trepalësh i negociatave. Por as pas Moskës, as pas Kievit nuk është publikuar marrëveshje konkrete paqeje.

Kushtetuta është vijë e re

Nëse pretendimi për Kushtetutën është i saktë, ky është presion cilësisht i ri. Territori është objekt lufte dhe i çdo marrëveshjeje paqeje në histori; rendi kushtetues i një shteti nuk është. Kërkesa që dikush ta ndryshojë kushtetutën e vet si kusht për paqe do të thotë të kërkosh jo vetëm tokë, por edhe rregullim të brendshëm - dhe këtë dallim asnjë negociator nuk e bën rastësisht.

Pengesa më e madhe mbetet territori. Rusia kërkon tërheqjen e forcave ukrainase nga pjesët e Donbasit që Kievi ende i kontrollon; Ukraina e refuzon këtë kërkesë. Zelenski pas takimit përsëriti se çështja territoriale ekziston, por nuk e pranoi publikisht formulimin e paraqitur për tërheqje të njëanshme, ndërsa pala ukrainase këmbëngul në garanci të forta sigurie si kusht për çfarëdo marrëveshjeje të ardhshme.

Ballkani e njeh këtë fazë: bisedat përshkruhen si konstruktive, askush nuk nënshkruan asgjë, ndërsa kushtet në heshtje zhvendosen nga takimi në takim. Pyetja nuk është nëse do të ketë marrëveshje - pyetja është kush do ta përkufizojë fjalën „paqe“ para se të arrihet te ajo.