Kremlini njoftoi se lufta në Ukrainë mund të përfundojë „deri në fund të ditës". Tingëllon si përparim - derisa të lexosh kushtin. Zëdhënësi Dmitrij Peskov tha se konflikti do të pushojë menjëherë sapo Zelenski t'u urdhërojë forcave ukrainase të tërhiqen nga rajonet ruse. Me fjalë të tjera: do të ketë paqe sapo pala tjetër të dorëzohet.

Deklarata erdhi si përgjigje ndaj komenteve nga Kievi se lufta mund të përfundonte deri në fund të vitit. Peskov e përmbysi logjikën - në vend të negociatave, vendosi një ultimatum të mbështjellë në fjalorin e paqësisë. Kjo nuk është rrugë drejt zgjidhjes; është një ripaketim i kërkesave ruse në një fjali që duket bukur në tituj.

I njëjti zëdhënës pastaj vazhdoi ta akuzojë Ukrainën për viktimat civile - dhe atë po të njëjtën ditë kur në Dnipro shpëtimtarët nxirrnin trupa nga rrënojat pas një sulmi raketor rus. Retorika e paqes dhe raketat mbi ndërtesat e banimit vështirë përshtaten në të njëjtën rrëfim, përveçse nëse rrëfimi është menduar për një publik që nuk do t'i krahasojë të dyja gjërat.

Ballkanasi një lojë të tillë e njeh pa përkthyes. Sa herë e kemi dëgjuar se „ne duam paqe, vetëm pala tjetër është problemi"? Një paqe e kushtëzuar ku njëra palë duhet të lëshojë gjithçka nuk është ofertë - është taktikë. Dhe testi i vërtetë i qëllimit nuk janë kurrë deklaratat nga foltorja, por ajo që ndodh në terren po atë ditë.