Кремљ најави дека војната во Украина може да заврши „до крајот на денот”. Звучи како пробив – додека не го прочиташ условот. Портпаролот Дмитриј Песков рече дека конфликтот ќе престане веднаш штом Зеленски ќе нареди украинските сили да се повлечат од руските региони. Со други зборови: ќе има мир штом другата страна се предаде.

Изјавата дојде како одговор на коментарите од Киев дека војната би можела да заврши до крајот на годината. Песков ја преврте логиката – наместо преговори, постави ултиматум спакуван во вокабулар на мирољубивост. Тоа не е пат кон решение; тоа е препакување на руските барања во реченица што добро изгледа во насловите.

Истиот портпарол потоа продолжи да ја обвинува Украина за цивилните жртви – и тоа на ист ден кога во Днипро спасувачите вадеа тела од урнатини по руски ракетен напад. Реториката за мир и ракетите врз станбени згради тешко се вклопуваат во иста приказна, освен ако приказната не е наменета за публика што нема да ги спореди двете работи.

Балканецот ваквата игра ја препознава без преведувач. Колку пати сме слушнале дека „ние сакаме мир, само другата страна е проблемот”? Условениот мир каде едната страна треба да отстапи сè не е понуда – тоа е тактика. А вистинскиот тест за намерата никогаш не се изјавите од говорницата, туку тоа што се случува на теренот истиот ден.