Lokaliteti „Kuklica“ pranë fshatit të Kratovës është monument i natyrës që nga viti 2008. Domethënë, nëntëmbëdhjetë vjet shteti ka detyrim ligjor ta mbrojë, ta mirëmbajë dhe ta menaxhojë. Në vend të kësaj, të dielën në orën 19:30 punonjës policie nga SPB Kratovë privuan nga liria 41-vjeçaren S.D. nga Kratova, pas një kallëzimi se rreth një orë e gjysmë më parë kishte sulmuar fizikisht disa persona që po vizitonin lokalitetin.

Me urdhër të prokurorit publik gruaja u soll në stacion dhe kundër saj do të parashtrohet kallëzim. Nuk është hera e parë. Vetëm disa javë më parë policia njoftoi se një grua me inicialet S.D.B. ishte gjetur te Kuklica pavarësisht masës gjyqësore që i ndalonte ta vizitonte lokalitetin. Policia ende nuk ka njoftuar zyrtarisht nëse bëhet fjalë për të njëjtin person.

Si u kthye një monument natyror në rampë private pagese

Në fillim të qershorit Komuna e Kratovës njoftoi se prej një kohe të gjatë është penguar ta menaxhojë lokalitetin, i cili, siç thanë, është uzurpuar pa të drejtë dhe mbahet në posedim nga Shoqata „Izvor“ - Kratovë, personat përgjegjës të së cilës janë Millosh Dimitrovski dhe vajza e tij Stojna Dimitrovska But. Komuna fitoi një vendim në procedurën civile të shkallës së parë, sipas të cilit Shoqata dhe personat e lidhur me të duhet t'ia dorëzojnë hapësirën institucionit muzeor komunal dhe të heqin objektet e vendosura.

Vendimi është ankimuar. Pra, nuk është i formës së prerë. Pra, për pyetjen se kush komandon një monument të mbrojtur natyror në Maqedoni - pritet gjykata.

E ndërkohë? Ndërkohë këtu prej muajsh raportohen pengim i qasjes, arkëtim i paautorizuar dhe sjellje agresive ndaj vizitorëve vendas e të huaj. Pretendimet vijnë edhe nga Komuna edhe nga vetë vizitorët. Rezultati është se njeriu që vjen të shohë një nga mrekullitë natyrore më të njohura të vendit mund të përfundojë si pjesëmarrës në një kallëzim policor.

Kush e paguan faturën e imazhit turistik

Kuklica është pika që e vendosin në çdo udhërrëfyes turistik për Maqedoninë. Figurat e gurta janë në të gjitha fotografitë promovuese. Ndërsa realiteti në terren janë akuza të ndërsjella, konteste gjyqësore, ndërhyrje policore dhe incidente me vizitorë - në vend të një hapësire të rregulluar me rregulla të qarta, arkë dhe orar pune.

Komuna pret vendim të formës së prerë. Kjo është formalisht e saktë dhe juridikisht e pakontestueshme. Por mbrojtja e një monumenti të natyrës nuk është kontest civil mes dy palëve me të drejta të barabarta - është detyrim shtetëror. Nëse një shoqatë mund ta mbajë ende në posedim nëntëmbëdhjetë vjet më vonë, atëherë pyetja nuk është kush do ta fitojë kontestin. Pyetja është pse kontesti zgjati fare kaq shumë.