Shëtitja u bë trend. Papritur secili të thotë se dhjetë mijë hapa zgjidhin gjithçka - zemrën, peshën, tensionin, gjumin. Vetëm se ka një pikë nga lista që shëtitja NUK e zgjidh nëse ecën si ecin shumica e njerëzve: me telefon në dorë, me kufje, me një fjali të papërfunduar nga puna që të rrotullohet në kokë. Këmbët përparojnë, koka mbetet në zyrë.

Farmacistja spanjolle e njohur si Boticaria García ka një emër për mënyrën tjetër: shëtitja parasimpatike. Nuk bëhet fjalë për kalori dhe nuk bëhet fjalë për numrin e hapave. Bëhet fjalë t'i japësh trupit disa minuta të dalë nga regjimi i gatishmërisë së vazhdueshme. Formula, siç e thotë vetë, është e shkurtër: „një nga gjërat e mia më të dashura, pa dyshim, është shëtitja parasimpatike - shëtitje e qetë në një vend të njohur, nëse është e mundur në shoqëri, që të lirohet acetilkolina, lajmëtari i qetësisë."

Termi vjen nga sistemi nervor parasimpatik, ajo pjesë e organizmit që është përgjegjëse për pushimin, rikuperimin dhe relaksimin. Ndryshe nga regjimi i alarmit, që të mban gati të reagosh ndaj një problemi, ky sistem e ndihmon trupin të kthehet në qetësi. Deri këtu asgjë e re për mjekësinë - por ka dallim mes ta dish dhe ta zbatosh, dhe dallimi quhet telefon.

Rregullat janë banale dhe pikërisht prandaj të vështira. Zgjidhni një shteg të qetë dhe të njohur, që truri të mos duhet të ndjekë ku ktheheni. Ecni me ritëm të rehatshëm, pa orë dhe pa numëruar. Lëreni telefonin - përgjigjja ndaj mesazheve, kontrolli i WhatsApp-it dhe skrollimi nëpër rrjete e mbajnë trurin të kyçur te po ato shqetësime nga të cilat doni të largoheni. Dëgjoni zëra, shikoni dritën, ngjyrën, aromën. Përsëriteni disa herë në javë.

Për arsyen pse rekomandon shoqëri, farmacistja jep një pamje që secili e kupton që herën e parë: „Ajo shëtitje i dërgon trurit sinjalin se nuk të ndjek një luan, se gjithçka është e qetë. E nëse je në shoqëri, i thotë: 'Dëgjo, nëse vjen luani, jemi dy... le të përgatitet.'" Metafora nuk është vetëm për të qeshur - lidhjet me njerëzit në një varg hulumtimesh janë të lidhura me gjendje më të mirë emocionale dhe me aftësi më të lartë për të përballuar stresin.

Mbi të gjitha, kjo u drejtohet grave në perimenopauzë dhe menopauzë. Me rënien e estrogjenit vijnë valët e nxehtësisë, zgjimet natën, lodhja më e madhe dhe ndjesia e vazhdueshme e mungesës së energjisë. „Nëse mbetemi në divan, mund të ndihemi edhe më të rraskapitura", thotë farmacistja - çka është e kundërta e çdo instinkti kur je i lodhur, dhe pikërisht prandaj duhet thënë me zë.

Askush nuk pretendon se shëtitja zëvendëson stërvitjen me pesha, ushqimin e balancuar apo gjumin e mirë. As nuk zëvendëson mjekun. Nëse ankthi të pengon jetën e përditshme, nëse ka ataqe paniku, pagjumësi afatgjatë ose shenja depresioni, kjo nuk është zgjidhja - atëherë shkohet te specialisti. Kjo është shtesë, dhe nga ai lloji që kushton zero denarë.

Çka më shtyn te një pyetje: sa shëtitje në qytetet tona janë shëtitje të vërteta, e sa janë vazhdim i ditës së punës me një pozë tjetër? Ecim rreth bllokut, por e mbajmë zyrën me vete në xhep.