Kratovo yakınlarındaki köyde bulunan „Kuklica“ alanı 2008'den beri doğa anıtı. Yani devletin on dokuz yıldır burayı koruma, bakımını yapma ve yönetme yükümlülüğü var. Bunun yerine pazar günü saat 19:30'da Kratovo emniyet birimi görevlileri, yaklaşık bir buçuk saat önce alanı ziyaret eden birden fazla kişiye fiziksel saldırıda bulunduğu ihbarı üzerine Kratovolu 41 yaşındaki S.D.'yi gözaltına aldı.

Savcı talimatıyla kadın karakola götürüldü, hakkında suç duyurusunda bulunulacak. İlk kez değil. Yalnızca birkaç hafta önce polis, S.D.B. baş harflerini taşıyan bir kadının, alanı ziyaret etmesini yasaklayan mahkeme tedbirine rağmen Kuklica'da bulunduğunu bildirmişti. Polis aynı kişi olup olmadığını hâlâ resmen açıklamadı.

Bir doğa anıtı nasıl özel gişeye dönüştü

Haziran başında Kratovo Belediyesi, uzun süredir alanı yönetmesinin engellendiğini, alanın hukuka aykırı biçimde gasbedilip „Izvor“ - Kratovo Derneği tarafından elde tutulduğunu açıkladı; derneğin sorumluları Miloş Dimitrovski ve kızı Stoyna Dimitrovska But. Belediye, birinci derece hukuk davasında dernek ve bağlantılı kişilerin alanı belediye müze kurumuna teslim etmesi ve yerleştirdikleri nesneleri kaldırması yönünde karar aldı.

Karar temyize götürüldü. Yani kesinleşmedi. Yani Makedonya'da korunan bir doğa anıtına kimin hükmettiği sorusu mahkemeyi bekliyor.

Peki bu arada? Bu arada burada aylardır erişimin engellenmesi, yetkisiz para toplanması ve yerli ile yabancı ziyaretçilere karşı saldırgan davranış bildiriliyor. İddialar hem belediyeden hem de ziyaretçilerin kendisinden geliyor. Sonuç şu: Ülkenin en bilinen doğa harikalarından birini görmeye gelen kişi, bir polis tutanağının tarafı olarak ayrılabiliyor.

Turizm imajının faturasını kim ödüyor

Kuklica, Makedonya için hazırlanan her turist rehberine koydukları noktadır. Taş figürler bütün tanıtım fotoğraflarında. Sahadaki gerçeklik ise karşılıklı suçlamalar, mahkeme davaları, polis müdahaleleri ve ziyaretçi olayları - net kuralları, gişesi ve çalışma saatleri olan düzenli bir alan yerine.

Belediye kesinleşmiş kararı bekliyor. Bu biçimsel olarak doğru, hukuken tartışmasız. Ama bir doğa anıtını korumak, eşit haklara sahip iki taraf arasındaki hukuk davası değil - devletin yükümlülüğü. Bir dernek on dokuz yıl sonra hâlâ orayı elinde tutabiliyorsa, soru davayı kimin kazanacağı değildir. Soru, davanın neden bu kadar uzun sürdüğüdür.