Dy dasma për dy muaj, në dy vende, për të njëjtin çift. Modelja spanjolle Rosio Kruset dhe financieri amerikan Çarli Shajn u martuan më 30 maj në Nju Jork, ndërsa më 24 korrik sërish u veshën si nuse e dhëndër - këtë herë në Ibiza, për miqtë që nuk mundën të arrinin në Amerikë. Ky format te ne ka traditë të gjatë dhe emër tjetër: dasma atje ku jeton, dhe e dyta te të vetët.

Lokacioni ishte një pronë buzë detit me pamje nga Mesdheu. Nusja mbante një pjesë nga The Row, e punuar me masë nga Mari-Kejt Olsen. Por dizajni i vetë festës është pjesa që ia vlen të shihet më hollësisht, sepse ishte vendosur ashtu që i njëjti hapësirë të dukej si dy vende krejt të ndryshme - njëri për dritën e ditës, tjetri për natën.

Versioni i ditës ishte i lidhur me peizazhin: flutura, tone natyrore, detaje fshatare. Fluturat ishin fija kryesore e gjithë dekorimit dhe shfaqeshin mes palmave, në shkurre dhe nëpër pjesë të ndryshme të kopshtit. Sipas ngjyrave dhe shenjave, me shumë gjasa bëhej fjalë për flutura monark - lloj që lidhet me fillimet e reja, me udhëtimin, me qëndrueshmërinë dhe me shndërrimin. Kushdo që donte ta lexonte mesazhin, e kishte para vetes njëqind herë.

Pjesa qendrore e vendosjes ishte një tryezë me djathëra dhe meze të kripura - e thjeshtë dhe e realizuar mirë. Mbi një sipërfaqe të madhe druri ishin vendosur lloje të ndryshme djathi, produkte të thata mishi, bukë e pjekur shtëpie, fruta dhe meze të vogla. Një copë e madhe djathi shërbente si bazament për t'i ngritur disa nga dërrasat e drurit. Përreth vareshin gërsheta hudhre, speca të thatë, rrush dhe domate, ndërsa në pjesën e sipërme të konstruksionit - buqeta lulesh të thata të kthyera përmbys. Nëse kjo tingëllon e njohur, kjo është sepse është afër asaj që çdo sofër ballkanike e di përmendsh, vetëm e renditur nga dikush që e ka profesion.

Mes bimësisë qëndronin disa shtylla me pasqyra që e reflektonin kopshtin dhe që, varësisht nga këndi, dukeshin sikur zhdukeshin gati plotësisht. Pasqyrat zakonisht lidhen me reflektimin, me identitetin dhe me rrugën e bërë - referencë që në dasmë funksionon pa asnjë shenjë me tekst.

Paleta ishte e gjelbër, kafe dhe e bardhë. E gjelbra ishte në pemët, barin, lulet e zgjedhura dhe në disa karrige e kolltukë. Kafja - në dru, tavolina dhe dërrasa. E bardha hyri kryesisht përmes mobiljeve dhe tekstilit. Tri ngjyra, asnjë vendim shtesë.

E pastaj ra nata dhe gjithçka ndryshoi. Tonet e neonit e zaptuan dekorimin - rozë, vjollcë, e kuqe dhe e kaltër shëtitën nëpër hapësirë përmes lojërash të ndryshme me dritën, ndërsa siluetat gjeometrike vizatoheshin mbi peizazh dhe shkëlqime të vogla i ngjyrosën trungjet e gjethet e palmave. Pishina u bë pjesë e skenografisë përmes projeksioneve të vizatuara mbi ujë, që kujtonin sirena dhe kafshë deti, mes tyre edhe oktapodë.

Pra, nga sofra fshatare me gërsheta hudhre te projeksioni neoni i një oktapodi mbi pishinë, në të njëjtin oborr, në të njëjtën ditë. Kjo nuk është pavendosmëri - kjo është vendim i vetëdijshëm që dasma e ditës dhe e natës të jenë dy ngjarje të ndryshme, që askush nga mysafirët të mos duhet të zgjedhë cili version i pëlqen më shumë.