Tubi i fundit është nxjerrë nga Lugina e Leshnicës. Me këtë përfundoi heqja e plotë e infrastrukturës së tubacionit që me vite qëndronte në një nga zonat më të mbrojtura të Parkut Kombëtar „Mali Sharr“ - materiali i destinuar për ndërtimin e dy hidrocentraleve të vogla „Pena 84“ dhe „Pena 85“.

Nga Parku Kombëtar njoftuan se aksioni nuk përfundoi vetëm me mbledhjen e tubave që qëndronin në sipërfaqe. U gërmuan edhe ata që më parë ishin varrosur dhe u nxorën plotësisht nga zona. „Sot në trasé nuk ka mbetur infrastrukturë tubacioni as mbi as nën tokë“, thonë prej andej.

Leshnica ndodhet në zonën rreptësisht të mbrojtur të parkut dhe parashikohet të bëhet pjesë e zonave të ardhshme Natura 2000 dhe rrjetit Emerald. Pra projekti që duhej ta priste nuk ishte planifikuar diku në skajet e parkut - ishte planifikuar në zemrën e tij.

Kjo është pjesa që vlen të mbahet në kokë. Dikush i lëshoi lejet. Dikush i solli tubat lart dhe i varrosi. Dikush hapi trasenë në zonën rreptësisht të mbrojtur të një parku kombëtar, dhe e gjithë kjo kaloi nëpër institucione që ekzistojnë pikërisht për ta parandaluar këtë. Heqja zgjat vetëm sepse më parë ekzistonte ndërtimi.

Nga parku thonë se kjo është rezultat i një procesi më të gjatë institucional dhe koordinimit me institucionet kompetente shtetërore. Ai proces i gjatë zgjati vite, ndërkohë tubat ishin pjesë e peizazhit. Tani vijon rehabilitimi i hapësirës dhe, siç thonë, mbyllja përfundimtare institucionale e projekteve - që do të thotë se formalisht ato ende nuk janë mbyllur.

Fitore është. E vogël, e vonuar dhe e paguar shtrenjtë, por fitore - dhe nga ato që rrallë ndodhin kur bëhet fjalë për ujë dhe rrymë në malet maqedonase. Pyetja që mbetet është nëse mbyllja e këtyre dy projekteve do të thotë se i ardhshmi nuk do të marrë leje, apo vetëm se ky konkretisht u kthye në fillim.