Maqedonia ra në vendin e 45-të në indeksin e lirisë së mediave të "Reporterëve pa Kufij" për vitin 2026. Vitin e kaluar - vendi i 42-të. Para dy vjetësh - i 36-ti. Një trend që nuk është rastësi. Një trend që thotë gjithçka për mënyrën se si funksionon tregu mediatik në këtë vend.

Rezultati i përgjithshëm ra nga 70,44 në 69,49. Kategoria jonë më e dobët: treguesi ekonomik. Këtu jemi në vendin e 61-të me 47,40 pikë - kufiri ndërmjet "problematikes" dhe "të vështirës". Sipas raportit, "mediat e pavarura mbijetojnë gati ekskluzivisht nga donacionet e huaja". Financim me projekte. Veprimtari bazike, jo zhvillim.

Çfarë do të thotë kjo në praktikë? Që një gazetar në këtë vend nuk mund të jetojë nga rroga. Kjo është statistikë. Këtë e di çdo gazetar maqedonas. Agjencitë e marketingut kanë ndikim mbi ekipet redaktoriale. Transmetuesi publik nuk ka as pavarësi redaktoriale, as financiare. Gjithçka, pikë për pikë, është në raport.

Qeveria ka miratuar zgjidhje të reja ligjore që u lejojnë autoriteteve qendrore dhe lokale të reklamojnë në mediat private. Tingëllon e padëmshme. Në praktikë do të thotë: partia në pushtet ka para për të blerë mbulim më të favorshëm. Jo drejtpërdrejt - tërthorazi, përmes buxheteve të marketingut. Ky është modeli i vjetër ballkanik, i ripërtërirë për vitin 2026.

Për krahasim - Serbia është në vendin e 104-të nga 180. Rënie më e madhe se e jona, por edhe pikënisje tjetër. Gjysma e botës tani është në një gjendje "të vështirë" ose "shumë serioze". Nuk jemi vetëm. Por kjo nuk është justifikim - kur i gjithë dhoma është në zjarr, mos përgjigju se vetëm tek ti është nxehtë.

Kush do të mbajë përgjegjësi për këtë? Askush. Ministri për shoqërinë informatike do të deklarojë se "po punojnë për përmirësimin e sektorit mediatik". Një listë tetëvjeçare e deklaratave të ngjashme. Dhe çdo vit indeksi bie. Pyetja që duhet bërë është e thjeshtë: kujt interesi i shërben një mjedis i tillë mediatik? Sepse interesi publik nuk është ai.