Njëqind e njëzet e shtatë vende pa vizë tingëllon bukur - derisa të shohësh ku rrinë fqinjët dhe sa larg jemi ende nga ata që i kemi zili.

Pasaporta maqedonase e ruajti vendin e 41-të në listën botërore të dokumenteve më të fuqishme të udhëtimit, me qasje pa vizë në 127 vende. Të dhëna janë nga indeksi i „Henli dhe partnerët” për tremujorin e dytë të vitit 2026, që mbështetet në shifrat e Asociacionit Ndërkombëtar për Transport Ajror (IATA). Një pozitë të cilën narrativa zyrtare e përshkruan si „solide” - një fjalë që zakonisht do të thotë „nuk është keq, por të mos hyjmë në detaje”.

Kurse detajet janë pikërisht atje ku fillon historia. Në krye është Singapori me 192 vende, pas tij Japonia, Koreja e Jugut dhe EBA me nga 188. Në rajonin tonë, dallimet janë dhimbshëm të qarta: Sllovenia është e shtata me 183 vende, Kroacia e teta me 182, kurse Serbia është në vendin e 34-t. Maqedonia e ndan vendin e 41-të me Malin e Zi, ndërsa Bosnja dhe Hercegovina është e renditur njësoj, por me vetëm 122 destinacione. Dallimi mes nesh dhe Sllovenisë nuk është vetëm në shifra - ai është në anëtarësinë në BE, që hap dyer që për ne mbeten të mbyllura.

Këtu është thelbi që renditjet rrallë e thonë me zë. Fuqia e një pasaporte nuk është një shifër abstrakte për t'u mburrur, por një pyetje shumë konkrete: sa lehtë mund të udhëtojë, të punojë, të studiojë apo thjesht të kalojë kufirin një maqedonas pa radhë poshtëruese para ambasadave. Çdo vend mbi ne në listë është edhe një kujtesë se rruga drejt BE-së - për të cilën me dekada dëgjojmë se është „drejt fundit” - ende pret në ndonjë sportel.

Pra, 127 vende janë fakt, por jo arsye për vetëkënaqësi. Serbia është shtatë vende para nesh, kurse Sllovenia dhe Kroacia janë tashmë atje ku ne duam të jemi. Pyetja nuk është nëse pasaporta jonë është „solide”, por sa gjatë do të mbetemi ende të ngecur në mes të listës, duke parë si fqinjët që nisën bashkë me ne shkojnë përpara, ndërsa ne rrimë e numërojmë destinacione për ngushëllim.