Në protestën e djeshme për dhënien e provimit të jurisprudencës në gjuhën shqipe, ajo që nisi si tubim paqësor i studentëve shqiptarë para Ministrisë së Drejtësisë, përfundoi me incidente fizike, përleshje dhe tre persona të arrestuar. Pamjet po përhapen në rrjetet sociale - goditje, tërheqje për rrobash, dhe momenti kur policia arrestoi pjesëmarrësit në incident.

Protesta nisi në sheshin Skënderbej dhe vazhdoi nëpër qendër të Shkupit drejt Ministrisë së Drejtësisë. Pankarta me mesazhe si „Mos na i prekni të ardhmet" dhe dënime të hendekut mes së drejtës dhe praktikës. Studentët e njoftuan qartë: nuk do të ndalen derisa t'u pranohet kërkesa për dhënien e provimit të jurisprudencës në gjuhën amtare.

Përgjigjja partiake e VLEN-it në qeveri ishte e parashikueshme diplomatike: bashkëkryetarët u takuan me kryeministrin Hristijan Mickoski, qeveria premtoi se do të kërkojë „zgjidhje në përputhje me Kushtetutën" përmes një „qasjeje të përbashkët, të mençur dhe dinjitoze". Përkthim në gjuhë të kuptueshme: do të pritet, do të negociohet, dhe ndoshta para zgjedhjeve të ardhshme lokale do të dalë një zgjidhje.

Ministri Daut Beçiri shkoi më tej - deklaroi se së shpejti provimi i jurisprudencës dhe të gjitha provimet profesionale do të mund të jepen edhe në gjuhën shqipe. Deklarata tingëllon mirë. Pyetja është - kur? Fjala „së shpejti" në politikën maqedonase është termi më i shtrirë. Mund të jetë një muaj, mund të jetë katër vjet.

Për qytetarët e Maqedonisë, pavarësisht nga gjuha, pyetja është më e gjerë. Dhënia e provimeve profesionale në gjuhën shqipe ekziston tashmë në disa sektorë (mjekësi, arsim). Pse pikërisht drejtësia po reziston kaq gjatë? A është e mundur që gjykatat të kenë nevojë për avokatë shqiptarë që e japin provimin në maqedonisht për të mund të përkthejnë për palët? Kjo është diskriminim i maskuar si „detaj teknik".

Po përleshja në protestë? Ajo është shenjë se as protestat paqësore nuk mbeten më paqësore. Dhe ky është sinjal serioz për mënyrën si ndihen komunitetet e ndryshme në Maqedoni - të padëgjuara, dhe gjithnjë e më pak të prirura për durim.