Peruja nga Lima në Amazonë: tarracat rrethore të Morajt, Maçu Piçu nëpër re dhe liqeni Sandoval në xhungël

Aktorja spanjolle Maribel Verdú, fytyra nga „Labirinti i Panit“ dhe „Y tu mamá también“, për vite me radhë e shtyu Perunë. „Ishte një detyrë e pazgjidhur. Gjithmonë e ndieja atë thirrje, por kurrë nuk e gjeja momentin e duhur“, tregon ajo. Momenti erdhi kur një platformë e re për udhëtime private i ofroi të zgjidhte një destinacion. Të jemi të qartë: ky është udhëtim me sponsor, ndaj entuziazmi duhet lexuar me këtë vërejtje. Por itinerari ia vlen edhe pa propagandën - Lima, Lugina e Shenjtë, Maçu Piçu, Kusko dhe Amazona në një udhëtim të vetëm.

Lima: së pari pjata. Kryeqyteti i Perusë konsiderohet si një nga kryeqytetet gastronomike të botës, ndërsa Verdú e përshkruan si një bashkim „kaotik dhe elegant“ i historisë koloniale dhe kuzhinës së nivelit të lartë. Nëse duhet të rekomandojë një gjellë, ajo është ají de gallina - pulë kremoze në salcë prej specit të verdhë peruan ají amarillo, shija që, thotë ajo, e mban me vete nga udhëtimi. Nga restorantet veçon El Mercado dhe 7 Restaurant.

Lugina e Shenjtë: Pisaku, Morai dhe pellgjet e kripës në Maras. Përshtypjen më të fortë ia la Morai, me rrathët e tij koncentrikë të tarracave që, thotë ajo, „duken si nga një botë tjetër“. Në luginë, tregon ajo, ndihet një lidhje me tokën që vështirë shpjegohet me fjalë.

Maçu Piçu nëpër re. „Sado fotografi të kesh parë, asgjë nuk të përgatit për momentin kur e sheh për herë të parë mes reve“, thotë Verdú. Gjëja e parë që i vjen ndër mend kur kujton udhëtimin është ylberi që u shfaq mbi male pikërisht atëherë. „Ndihesh e vogël dhe njëkohësisht pjesë e diçkaje të madhe.“

Kusko: humbu qëllimisht. Këshilla e saj për Kuskon është e thjeshtë: shëtit pa qëllim nëpër lagjen San Blas, hyr në punishtet e zejtarëve dhe përfundo ulur në Plaza de Armas, duke parë si kalon jeta. Qytetin e përshkruan si vend ku muret prej guri të inkave dhe arti kolonial qëndrojnë pranë njëri-tjetrit, „zemra që rreh në Ande“.

Amazona: nga mali në xhungël. Etapa e fundit e çoi në pyllin e shiut pranë Puerto Maldonados dhe në një ekskursion në liqenin Sandoval. Kalimin nga lartësia mbidetare e Andeve në xhunglën e dendur e quan „goditje absolute për shqisat“ - përzierje cenueshmërie dhe mahnitjeje para diçkaje të pazbutur.

Verdú udhëtoi me bashkëshortin Pedro Larrañaga dhe miqtë, ndërsa nga Peruja, thotë ajo, u kthye me një mësim: „Atje gjithçka ka një ritëm tjetër, më të lidhur me natyrën dhe me thelbësoren. Kthehem me ndjesinë se ndonjëherë nxitojmë shumë dhe e humbasim atë që është vërtet e rëndësishme.“ Tingëllon si fjali nga një broshurë reklamuese, dhe pjesërisht është pikërisht kjo. Por kush ka qëndruar ndonjëherë mbi re në majën e ndonjë mali e di se në të ka edhe të vërtetë.

Peruja nuk është udhëtim për një fundjavë të zgjatur: është fluturim i gjatë, lartësi e madhe mbidetare dhe pastaj xhungël e lagësht, gjithçka brenda disa ditësh. Sa prej nesh do ta paguanin këtë çmim për një mëngjes mes reve mbi Maçu Piçu?