Startapi për blerje Phia, i themeluar nga Phoebe Gates dhe Sophia Kianni, në korrik u kap në një praktikë të njohur si „mbushje kukish” - të marrësh komision për një blerje online që firma fare nuk e ka shkaktuar. Përgjigjja e atëhershme e kompanisë ishte se për problemin mësoi vetëm kur gazetarët iu drejtuan. Një raportim i ri i Bloomberg pretendon diçka tjetër: themelueset e dinin që nga dhjetori.

Mekanizmi është i thjeshtë dhe aq i vjetër sa marketingu partner. Kur një përdorues blen diçka përmes një lidhjeje, dikush merr një përqindje. Mbushja e kukive do të thotë se e vendos shenjën tënde në shfletuesin e përdoruesit edhe kur ai te dyqani ka arritur vetë - kështu përqindja që i takonte tjetrit, e merr ti. Prandaj kontratat me platformat tregtare e ndalojnë shprehimisht këtë.

Pjesa më e rëndë e raportimit të ri nuk është shuma, por përshkrimi. Në korrik një përfaqësues i firmës e quajti rastin „defekt” në kod. Bloomberg tani pretendon se bëhej fjalë për një mundësi të ndërtuar qëllimisht që mund të ndizej dhe fikej - dhe se mesazhet e rrjedhura nga komunikimi i brendshëm i tregojnë të dyja themelueset duke biseduar për këtë me inxhinierë dhe drejtues. Mes tregtarëve të prekur janë Nike dhe Nordstrom.

Ekziston edhe një shifër që thotë gjithçka: kur praktika pushoi, të ardhurat ditore të firmës ranë dukshëm. Kjo nuk ishte rrjedhë anësore e punës - ishte pjesë e rëndësishme e saj.

Përgjigjja e Phia-s ndaj gazetarëve është: „Të gjitha mundësitë që shkaktonin atribuim të gabuar u hoqën menjëherë, para më shumë se një muaji, më 7 korrik. E kontrollojmë çdo transaksion, jemi plotësisht të përkushtuar dhe tashmë kemi filluar t'i kthejmë të gjitha mjetet te markat partnere, dhe po punësojmë një drejtues për pajtueshmëri që diçka e tillë të mos përsëritet.” Kompania shtoi se do të „mësojë” nga rasti.

Ndajeni këtë nga arsyetimi dhe shikoni radhën. Heqja është më 7 korrik - disa ditë pas publikimit të hulumtimit. Jo në dhjetor, kur, sipas burimeve, në firmë tashmë dihej.

Phia u lansua në prill të vitit të kaluar me premtimin se do të ishte diçka si Google Flights për blerje - një vend ku përdoruesi gjen çmimin më të mirë nëpër disa dyqane. Që atëherë humbi gati gjysmën e të punësuarve me orar të plotë, një pjesë e markave në listën e saj nuk e dinin se ishin aty, kurse më parë ishte kritikuar edhe për mbledhjen e të dhënave për sjelljen e përdoruesve nëpër internet.

Historia shpesh ritregohet përmes mbiemrit të njërës themeluese, dhe kjo është pjesa më pak interesante. Më interesante është se mekanizmi funksionoi me muaj, se e paguan partnerë të tjerë në zinxhir, dhe se e gjithë kjo u zbulua nga gazetarë e jo nga sistemi i kontrollit në të cilin të gjitha ato platforma pretendojnë se investojnë. Kush do t'ua kthejë paratë marketerëve të cilëve u morën komisionin - dhe kush fare i numëron?