Лабораторијата Prentis постои од април оваа година. Има нешто повеќе од 25 вработени. И преговара да собере 100 милиони долари (околу 92 милиони евра) при проценета вредност од една милијарда долари. Четири месеци постоење, милијарда вредност – тоа е математика што функционира само во една индустрија на светот.

Она што Prentis го гради не е уште еден разговорен модел. Компанијата ги тренира своите модели да гледаат како канцелариски работници кликаат низ документи и системи, за потоа да направи агенти што сами ќе управуваат со компјутерот и ќе ја завршат работата. Обработка на осигурителни барања. Царински повратоци. Точно оние задачи каде човек денес пребарува папки и внесува податоци во три различни системи.

Основач и извршен директор е Ританкар Дас, на 31 година. Најмладиот носител на универзитетскиот медал на Беркли за повеќе од еден век – дипломирал на 18 години со двоен смер, потоа магистратура на Оксфорд, потоа напуштен докторат во Кембриџ. Од 2014 води холдинг компанија по име Titan, која ја опишува како намерно враќање на стариот модел на Berkshire Hathaway – холдинг што се финансира од сопствените продажби наместо од надворешни фондови.

Другите две имиња на визит-картичката се потешки. Рид Хофман, соосновач на LinkedIn и партнер во Greylock, ран инвеститор во OpenAI, човекот што минатиот месец се повлече од бордот на Microsoft по речиси една деценија. И Марк Пинкус, основачот на Zynga, кој сега води инвестициска фирма со Хофман како советник. За обајцата, Prentis е споредна работа. За вреднувањето, нивните имиња се половина од аргументот.

Бројките што компанијата сама ги става на маса

Според луѓе запознаени со преговорите, Prentis веќе потпишала договори вредни до 50 милиони долари со неколку клиенти – здравствена управувачка организација, производител, производители на стока и облека. Инвеститорските материјали проектираат годишна стапка на приход од околу 75 милиони долари до третиот квартал од оваа година.

Овде вреди да се чита ситниот печат, бидејќи самата компанија го напишала. Тие бројки, стои во нејзината презентација, се проценета годишна вредност пресметана врз основа на договорен надоместок од 20 отсто од заштедите – не признаен приход – и се „зависни од резултат и подложни на конечно извршување”. Со други зборови: ако софтверот заштеди пари, ќе има приход. Ако не заштеди, бројката е желба на хартија. Тоа не е измама, тоа е нормален начин на пресметка во оваа индустрија – но не е истото како пари на сметка, а во насловите редовно се третира како да е.

Компанијата тврди дека нејзиниот модел Hive-32B ги надминува GPT-5.4 на OpenAI и Claude Opus 4.6 на Anthropic на два теста за управување со компјутер. Тврди и дека чини околу десет пати помалку по задача од водечките модели затоа што е помал и поевтин за пуштање. Ниту еден од тие резултати не е независно проверен.

Пазарот на кој влегува не е празен. Anthropic, OpenAI и лабораторијата на Мира Мурати работат на истото, а Anthropic оваа година директно ја купи стартап фирмата Vercept од Сиетл, ги задржа основачите и го изгасна нејзиниот производ. Кога гигантите купуваат луѓе и гасат производи, тоа е сигнал колку сериозно го сфаќаат ова поле.

Работата што ја автоматизираат овие агенти – внесување податоци, обработка на побарувања, административно пребарување – е точно она што регионот го продава како услуга на странски клиенти. Тука не станува збор за далечна американска приказна за венчур капитал. Ако милијарда долари се влеваат во машина што ја прави таа работа поевтино, прашањето кое доаѓа не е дали, туку кога.