Në Kremlin rrallë largohet dikush me zhurmë. Prandaj kur Vladimir Putini me dekret shkarkoi Andrej Kazakovin, shefin e kabinetit të tij, dhe në vendin e tij vendosi Aleksandar Matvejevin, në Moskë menjëherë filloi të lexohej mes rreshtave. Kur nuk ka shpjegim, secili gjen të vetin.

Ndryshimi u zyrtarizua përmes dekreteve të publikuara në portalin juridik shtetëror. Kabineti i presidentit nuk është ndonjë funksion ceremonial - ai menaxhon dokumentet, dekretet, korrespondencën dhe organizimin e punës së përditshme në nivelin më të lartë. Ndërrimi i njeriut në atë vend nuk është imtësi; është njeriu nëpër duart e të cilit kalon gjithçka që arrin te Putini.

Versioni zyrtar është se bëhet fjalë për një vendim rutinë kadrovik, pa arsye të cekur. Por Matvejevi e merr funksionin në një moment kur Kremlini punon nën presion të shtuar politik, diplomatik dhe ushtarak. Në një kontekst të tillë, „ndryshim rutinë“ është një frazë që kërkon më shumë besim sesa zakonisht meriton Kremlini.

Ballkani e njeh mirë këtë. Kur pushteti hesht për arsyen e një shkarkimi, kjo gati kurrë nuk do të thotë se arsye nuk ka - do të thotë se arsyeja nuk dëshirohet të thuhet. A ra Kazakovi në pahir, apo thjesht po zhvendosen figurat para diçkaje më të madhe? Kremlini nuk do ta thotë. Dhe pikërisht ajo heshtje është pjesa më e zëshme e lajmit.