Presidenti amerikan njoftoi se administrata e tij do të rekomandojë një orar të ri vaksinimi për fëmijët: vaksina të caktuara të ndahen në pesë injeksione më të vogla, të veçanta, të dhëna me intervale nga gjashtë muaj. Arsyetimi është se kështu do të ulej në mënyrë dramatike numri i rasteve me autizëm.

Shkenca për këtë ka një përgjigje të qartë prej njëzet vjetësh. Lidhje mes vaksinave dhe autizmit nuk është gjetur në asnjë hulumtim serioz.

Dr. Poll Ofit, drejtor i Qendrës për Edukim mbi Vaksinat në Spitalin e Fëmijëve në Filadelfia, e hodhi poshtë propozimin shkurt. Ulja e dozës me rritjen e njëkohshme të numrit të gjilpërave, shpjegoi ai, nuk e bën vaksinën më të sigurt - e bën të paefektshme. „Ajo që propozon nuk do të funksiononte“, tha Ofiti. „Në thelb do që vaksinat të jepen në një mënyrë që nuk ofron asnjë mbrojtje.“

Hodhi poshtë edhe tezën se vaksinat e mbingarkojnë imunitetin e fëmijës. Reaksioni i përditshëm imunologjik i një fëmije, theksoi ai, është shumë më i madh se gjithçka që bart një vaksinë. Ideja se vaksinat e mbingarkojnë imunitetin dhe shkaktojnë sëmundje kronike, përfundoi, është trillim.

Kjo nuk është hera e parë

Në gusht u nënshkrua një urdhër ekzekutiv me qëllim të ngjashëm, dhe atëherë u propozua që vaksina kundër fruthit, shytave dhe rubeolës të ndahej në tri injeksione - sërish pa arsyetim shkencor. Doza standarde e asaj vaksine është 0,5 mililitra, përafërsisht një e dhjeta e një lugice.

Në ngjarje pranë presidentit qëndronte ministri i Shëndetësisë, Robert F. Kenedi Junior. Një ditë më parë, Kenedi ishte pritur me duartrokitje në një konferencë të një shoqate antivaksinuese, ku të pranishmëve u tha se në Shtëpinë e Bardhë kanë „një mik të fortë dhe të palëkundur“.

Kjo është pjesa që vlen të mbahet mend. Nuk bëhet fjalë për gabim në interpretimin e të dhënave - bëhet fjalë për politikë që ka mbështetjen e njeriut që vendos për shëndetin publik të 340 milionë njerëzve.

Dhe vendime të tilla nuk mbeten në një shtet. Skepticizmi ndaj vaksinave udhëton më shpejt se çdo vaksinë, dhe zakonisht qetësohet vetëm pasi të kthehet ndonjë sëmundje që mendonim se e kishim harruar prej kohësh. Sa justifikime të reja do të marrin prindërit që gjithsesi lëkunden?